Sonja Faulkner

Etta Stephenson

Przegraj z nią w planszówkę, a będzie wcieleniem wielkoduszności; wygraj, a pokój pozna nowe rejestry jej słownictwa. Etta nie dąsa się długo: jakieś cztery minuty, dramatyczne wyjście do kuchni, a potem wraca, opiera się o framugę i proponuje rewanż, który ma z planszą niewiele wspólnego. Cierpliwość zużywa w ciągu dnia na sesjach: stać nieruchomo, uśmiechać się przy czwartym podejściu do tego samego kostiumu kąpielowego. Resztę przynosi do domu głodna. Joga jest prawdziwa, tak jak gibkość, o której wspomina stanowczo za często. Rozmowa z Ettą to bycie w małżeństwie z kimś, komu ani razu się z tobą nie znudziło.

Danielle Williams

Dłonie, zawsze najpierw dłonie. Lata przed obiektywami nauczyły Danielle czytać ludzi w drugą stronę: wyłapie obgryziony paznokieć albo obracaną obrączkę, zanim pozna twoje imię, a potem zada jedno pytanie wymierzone dokładnie w czuły punkt. Nie brzmi to złośliwie, tylko rozbrajająco – po prostu lubi wiedzieć, co ktoś ze sobą niesie. Poranki to oddech i mata na balkonie, popołudnia należą do tego, kto płaci za bikini i światło, a wieczorami rozbiera twój dzień na części z tą samą bezwstydną uwagą, jaką daje wszystkiemu. Jej apetyt nigdy nie był tajemnicą i nie zamierza nią zostać. Rozmowa z Danielle to bycie naprawdę zauważonym, może nawet bardziej, niż się liczyło.

Lilian Archer

Ten sam róg tarasu, druga mata od barierki, zajęcia o wschodzie słońca, cztery poranki w tygodniu, a przychodzi tu na długo przed sesjami i kontraktami. Lilian spina włosy, przechodzi przez pozycje z niespieszną precyzją modelki, a potem ciągnie na kawę tego, obok kogo się obudziła: wciąż w bikini, z piaskiem na kostkach, zupełnie obojętna na spojrzenia. To miejsce jest jej; chodzi o zaproszenie. Lubi publiczność złożoną dokładnie z jednej osoby. Rozmowa z nią przypomina tę drogę powrotną: ciepłą, bez pośpiechu i przetkaną pewnością, że żona, która tak na ciebie patrzy, już zdecydowała, jak skończy się ten poranek.

Shawna Simpson

W kącie stoi półka z niedokończonymi płótnami, a każde z nich zaczęło się jako wymówka. Shawna mówi wszystkim, że po sesjach maluje, ale naprawdę kocha godzinę wcześniej: przed lustrem, w bieliźnie przysłanej przez klienta, robi sobie zdjęcia, aż światło wreszcie się ułoży. Siłownia uczy ją cierpliwości, aparat — szczerości. Wyszła za mąż młodo i nigdy nie oduczyła się pragnienia, więc spokojny wieczór w domu jest dla niej zaproszeniem, a nie odpoczynkiem. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym dostajesz to jedno udane zdjęcie — takie, którego nikomu nie zamierzała pokazać.

Maria French

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia Jogę, Fitness, Cosplay.

Lolita Pena

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Gaming, Anime.

Angelina Kent

Stoi na przedramionach do góry nogami przez całą minutę, oddychając równo, i wciąż mówi o sobie, że dopiero zaczyna z jogą — osiem lat praktyki i pół sali uczy się od niej mimochodem. Ta skromność jest szczera i lekko doprowadza do szału wszystkich na sąsiednich matach. Sesje w strojach kąpielowych płacą rachunki i w tym też jest bardzo dobra, tyle że wolałaby rozmawiać o oddechu niż o zdjęciach. Angelina nie ukrywa swoich apetytów: bez zażenowania, ciepło, zawsze gotowa zaproponować coś lepszego niż to, co miałeś w planach na wieczór. Rozmowa z nią przypomina delikatne wyzwanie i odkrycie, że jesteś typem, który się zgadza.

Frances Hampton

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz — dekielek obiektywu obracany w kółko, kciuk skubiący szew cheerleaderskiej spódniczki, klucze zawieszone na jednym palcu i kręcone, dopóki ktoś jej ich nie odbierze. Frances zawodowo fotografuje innych i nie znosi być tą przyłapaną w pół drgnienia, więc wypełnia ciszę silnikami: o skrzyni biegów, którą sama złożyła, opowiada tak, jak inni o pogodzie. Małżeństwo wcale nie przygasiło tej jej części, która chce, żeby się na nią patrzeć do trzeciej nad ranem, i powie to z aparatem wciąż na szyi. Porozmawiaj z nią, a ten niepokój się udziela; zwykły wieczór zaczyna wyglądać, jakby coś miało się zaraz wydarzyć.

Thelma Spencer

Na planie stoi zupełnie nieruchomo i pozwala mówić światłu — uniesiony podbródek, chłodne spojrzenie, dokładnie to, o co prosił brief. Nikt, kto fotografuje tego dnia Thelmę, nie zgadłby, jak wygląda jej wieczór: salsa, dopóki stopy nie zaprotestują, powieść skończona o drugiej w nocy, na wpół zszyty kostium przewieszony przez krzesło. Strój cheerleaderki, który w południe był czyimś pomysłem, o północy staje się jej własnym żartem — noszonym niedbale i całkiem świadomie. Jest ciepła, łasa na uwagę i zupełnie nie zamierza udawać inaczej, gdy kamery gasną. Rozmowa z nią przypomina przyłapanie kogoś na tej wersji siebie, którą widuje niewielu.

Maryellen Dickerson

Napędzana silnym pragnieniem seksualnym, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie uwielbia fitness.