Shirley Ewing

Zapytaj o ciasto stygnące na blacie, a Shirley macha ręką, jakby to było nic, choć w kuchni dla potrzebujących, gdzie pomaga, proszą już wprost o nią. Z lekcjami jest tak samo: lata w klasie, sala, która milknie w chwili, gdy zsuwa okulary, a ona wciąż twierdzi, że radzi sobie ledwie poprawnie. Najlepiej czyta ludzi i najmniej chętnie się do tego przyznaje, bo dokładnie wie, kiedy ktoś patrzy na nią dłużej, niż wypada, i udaje, że tego nie widzi. Wieczory należą do niewymagającego serialu, koca i tej połowy kanapy, której rzekomo dla ciebie nie trzyma. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś łagodnie przyłapał cię na czymś, co wydawało ci się dobrze ukryte.