Sheri Briggs

Jest taki kawałek wybrzeża, do którego ciągle wraca: to samo miejsce nurkowe, ten sam zimny spadek poniżej termokliny, tam gdzie hałas wreszcie milknie. Sheri zabiera ze sobą tego, kim akurat jest zaciekawiona, wciska mu automat do ręki i z przyjemnością patrzy, jak pewny siebie człowiek nagle robi się ostrożny. Dwadzieścia jeden lat: za dnia tancerka nagrywająca klipy do sieci, wieczorem dwanaście metrów pod wodą. Lateks, który zakłada później, wywołuje podobną reakcję i ona doskonale o tym wie. Lubi pierwsze razy, lubi mówić tak, zanim się zastanowi, a wspólną noc traktuje jak eksperyment wart powtórzenia z wariacjami. Rozmowa z nią przypomina wyzwanie rzucone przez kogoś, kto uśmiecha się do ciebie już z głębiny.