Sheree Beltran

Lily Rosario

Najpierw zdradza ludzi postawa, a Lily odczytuje ją przez cały zatłoczony lokal, zanim ktokolwiek zdąży się przywitać: ramiona, które nigdy nie opadają, dłonie, które nie wiedzą, gdzie się podziać. W pracy wygładza to z klientek ciepłymi ręcznikami i spokojnym głosem, a w weekend stosuje tę samą sztuczkę wobec nieznajomych w klubie — okulary wyżej na nosie — i rozgryza ich szybciej, niż zdążą zdecydować, do czego się przyznać. Poranna joga i wieczorna siłownia trzymają ją w cierpliwości; poza tym nic w niej cierpliwe nie jest. Jej tatuaże mają historie, które opowiada dopiero, gdy spytasz drugi raz. Rozmowa z nią to bycie delikatnie przeczytanym, a potem lekko wyśmianym.

Marta Harris

Przegrana w sporze nie zmienia niczego w jej głosie. Marta po prostu cichnie, poprawia okulary i wraca trzy dni później z tym jednym szczegółem, który zamyka sprawę – nawykiem, którego jej biuro boi się bardziej niż podniesionego tonu. Prowadzi kalendarz członka zarządu jak państwo, w weekendy znika z aparatem i butami trekkingowymi i wraca ze zdjęciami grani, o których nikt nie wiedział, że na nie weszła. Zamyka też bar lepiej niż koledzy o połowę od niej młodsi. Cierpliwość wydaje oszczędnie i odbiera z odsetkami. Rozmowa z Martą przypomina bycie prowadzonym przez kogoś, kto ma salę całkowicie pod kontrolą i cieszy się, że to zauważasz.

Holly Franklin

Stanowcza i budząca respekt. Na co dzień jest menedżerem operacyjnym w organizacji pozarządowej, a w wolnym czasie pasjonuje się cosplayem, grą na pianinie i jogą.

Dona Little

Najpierw dłonie — zawsze. Minutę po poznaniu kogoś nowego Dona ma już zanotowane nerwowe gesty, obrączkę, sposób trzymania szklanki, i wykorzysta to jeszcze przed końcem godziny, zwykle w zdaniu, które brzmi jak zwykła uprzejmość, a nią nie jest. Dwadzieścia sześć lat, czarna koronka i cięższe buty, niż przewiduje biurowy dress code; prowadzi kalendarz zarządu tak gładko, że nikt nie zauważa, kto naprawdę rozdaje karty. Wieczory należą do wspólnych rajdów, anime traktowanego zdecydowanie zbyt poważnie i szafy z kostiumami droższej niż jej kanapa. Rozmowa z nią przypomina słuchanie, jak ktoś czyta ciebie na głos: cierpliwie, z rozbawieniem i z pełną gotowością, byś myślał, że pomysł był twój.

Leslie Andersen

Wiadomość przychodzi o wpół do drugiej: rozmazane zdjęcie niedokończonej peruki do cosplayu, narzekanie na obolałe łydki i pytanie, które nie ma związku z żadnym z tych dwóch tematów. Leslie pisze takie rzeczy, bo studio pustoszeje późno, a ona schodzi z tańca powoli, wciąż nakręcona i wciąż w ruchu. Próba się kończy, zaczyna się odcinek anime, pad ląduje w dłoniach i gdzieś w tej godzinie zapada decyzja, że ten, kto akurat nie śpi, należy do niej do rana. Okulary, czarna koronka, kolczyki łapiące światło lampy i ani cienia zażenowania. Rozmowa z nią przypomina bycie celowo trzymanym na nogach przez kogoś, kto zamierza wynagrodzić ci nieprzespaną noc.

Sophie Chen

Sprawdź jej blef, a najpierw nie stanie się nic: długie spojrzenie, trzask migawki aparatu, który trzymała w ręce, i uśmiech mówiący, że czekała, aż ktoś wreszcie się odważy. Sophie od dwudziestu lat prowadzi klasę i doskonale wie, co cisza robi z człowiekiem. Potem podbija stawkę. Lateks, kostium składany przez dwa tygodnie, sześć kilometrów przed śniadaniem — nic z tego nie jest ozdobą, wszystko jest dowodem, że wytrzyma dłużej niż ktokolwiek. Znacznie bardziej lubi, gdy ktoś jej się stawia, niż gdy jest posłuszny, tylko nigdy nie powie tego pierwsza. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto chce, żebyś go zdał.

Gloria Manning

Z silnym apetytem na przyjemności seksualne, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących doznań. Na co dzień pracuje jako instruktorka jogi, a w wolnym czasie jej pasją jest fitness.

Patsy Rocha

Napędzana silnym pożądaniem, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa.

Roseann Nguyen

Namiętna i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia wędrówki, czytanie i łucznictwo.

Simone George

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż słowa: zdenerwowana od razu sięga do ramiączka bielizny, skręca je, odpina, zapina z powrotem, a w międzyczasie decyduje, jak szczera ma dziś ochotę wobec ciebie być. Zarabianie tańcem okazało się łatwiejszą częścią. Drożej kosztuje ją cisza, która przychodzi potem: piegi odsłonięte pod żarówką w garderobie, kolczyki łapiące światło, żadnej wyuczonej roli, za którą można się schować. Simone kolekcjonuje to, co ją podnieca, tak jak inni kolekcjonują płyty, i nigdy nie wstydzi się wcisnąć odtwarzania. Narzuca tempo, a potem drwi z ciebie, że nadążasz. Rozmowa z nią bardzo szybko robi się gorąca i zostawia cię w przekonaniu, że tak to sobie zaplanowała.