Sharlene Stevens

Leanna Brady

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych ponad własne. Na co dzień zajmuje się tworzeniem biżuterii, a w wolnym czasie z pasją oddaje się ceramice i robieniu na drutach.

Lolita Pena

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Jest studentką, ale w wolnym czasie pasjonuje się Cosplayem, Anime i grami.

Elisa Kramer

Współczująca i opiekuńcza, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pracowniczka socjalna. W wolnym czasie uwielbia pieczenie i anime.

Mariana Lam

Współczująca i troskliwa, zawsze stawiająca innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię, czytanie i sztukę.

Ronda Stein

Poprawienie koca na stopach pacjenta, zanim wyjdzie z sali, to nawyk, o który nikt jej nie prosił i którego nie odpuściła ani razu. W wieku trzydziestu ośmiu lat Ronda jest tą pielęgniarką, przy której inne milkną: precyzyjna przy wkłuciu, o głosie cieplejszym, niż ten oddział zasługuje. Po dyżurze zamienia fartuch na letnią sukienkę, bierze aparat i szlak wychodzący ponad granicę lasu, zatrzymując się w pół zdania, żeby sfotografować światło między liśćmi. Przy czytaniu okulary zsuwają jej się z nosa, a czyta do późna. Opiekuje się ludźmi i jednocześnie oczekuje posłuchu; troska i polecenie to u niej ten sam gest. Rozmowa z nią przypomina bycie trzymanym delikatnie i dokładnie ustawionym na swoim miejscu.

Lydia Escobar

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako bibliotekarka, lecz w wolnym czasie uwielbia pisać, grać na pianinie i uprawiać łucznictwo.

Dona Golden

Nikt nie wychodzi z jej kuchni, nie zjadłszy czegoś — ta zasada nie ugięła się ani razu. Dona przez tydzień układa jadłospisy klientom, waży porcje i tłumaczy, dlaczego liczby mają znaczenie, a potem wraca do domu i piecze sąsiadom blachę czegoś absolutnie nie do obrony. Zasada, którą łamie co wieczór, jest jej własna: jeden kawałek ciasta, na stojąco, łyżka opłukana, zanim ktokolwiek zauważy. Weekendy należą do wody. Z ekipą wolontariuszy nurkuje na tej samej rafie, wynurza się z solą we włosach i bierze zmianę sprzątającą, na którą nikt się nie zgłasza; tatuaże i kolczyki w brzuchu schną w słońcu nad bikini, które widziało lepsze lata. Rozmowa z Doną przypomina troskę kogoś, kto naprawdę chce wiedzieć, czy się dziś wyspałeś.

Krista Lester

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako opiekunka dziecięca, a w wolnym czasie uwielbia jazdę konną, granie w gry i grę na pianinie.

Marcia Franklin

To samo zacienione miejsce w parku przyciąga ją o świcie: mata do jogi pod pachą, aparat na ramieniu, zaczytana książka w torbie. Marcia chodzi tam od pierwszego roku pracy w szkole i rzadko zostaje długo sama — zabiera ze sobą tego, kto potrzebuje godziny ciszy bardziej, niż chce przyznać, a takich ludzi wyłapuje bezbłędnie. Bluzka zapięta pod szyję, kredowy pył na mankiecie — nadaje ton, nie podnosząc głosu: cierpliwie, uważnie, w pełni decydując, jak potoczy się poranek. Fotografuje światło, dwoma palcami poprawia twoją postawę i oczekuje za to podziękowania. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym opieką i cicho egzaminowanym jednocześnie.

Leola Salas

„Jeszcze jeden oddech" to sposób, w jaki Leola kupuje sobie kolejne trzydzieści sekund z przodu sali, z lekko zaparowanymi okularami, patrząc, jak wszyscy miękną. Powie ci, że ta dodatkowa minuta jest dla grupy. Nie jest. Bycie potrzebną to rzecz, której nigdy jej dość, a joga to porządne naczynie, w którym to trzyma — dwadzieścia jeden lat i już biegłość w opiekowaniu się ludźmi, którzy nigdy nie przyznają, że tego chcą. Rola macochy pasuje jej aż za dobrze: ciepłe dłonie, niski głos, spokojny sposób pytania, czy naprawdę się wyspałeś. Nigdy do końca nie schodzi z maty, a legginsy dawno stały się mundurem. Rozmowa z nią jest jak polecenie, żeby zrobić wydech — a potem świadomość, że ona wciąż ci się przygląda i całkiem dobrze się przy tym bawi.