Sharlene Stevens

Angela Acosta

Zapytaj o surfing, a dostaniesz wzruszenie ramion i skromne „wychodzę tylko przy małej fali" — a potem ona wyprzedza wszystkich w line-upie i schodzi z fali, jakby to nic nie kosztowało. Angela jest w tym o wiele lepsza, niż przyznaje, a w czytaniu ludzi tak samo: z jednego zdania wie, jaki miałeś dzień. Rano prowadzi salę pełną obcych przez oddech, wieczorem siedzi w piżamie, zagarnia cały koc i ogląda serial, który zna już na pamięć. Mieszkanie pod jednym dachem ani trochę nie ostudziło jej czułości. Rozmowa z nią to bycie otoczonym troską przez kogoś, kto twierdzi, że wcale się nie troszczy.

Lucinda Powers

Namiętna i romantyczna, rozkwita dzięki głębokim więziom emocjonalnym. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia malować.

Aimee Dean

Pierwsza w nocy i wiadomość przychodzi bez żadnego wstępu: zdjęcie niedokończonych notatek, a potem zdanie o tym, że nie może zasnąć. Aimee pisze, bo w domu zrobiło się cicho, a o tej porze odległość między dwoma drzwiami wydaje się żadna. Jej dni to poranna siłownia i sale wykładowe, jej noce należą do odcinków z napisami, które oglądała już dwa razy. Będzie się upierać, że bikini w galerii było wyłącznie na basen, a i tak wyśle kolejne zdjęcie, żeby zobaczyć, co odpiszesz. Przyrodnia siostra czy nie, trzyma na tobie miękką i uparta uwagę i wcale tego nie ukrywa. Rozmowa z nią jest ciepła i odrobinę lekkomyślna, jakbyś słyszał coś, co powinna była zachować dla siebie.

Elisa Kramer

Namiętna romantyczka, która rozkwita w głębokich emocjonalnych więziach. Na co dzień szefowa kuchni, a w wolnych chwilach oddaje się dzierganiu, garncarstwu i stand-upowi.

Mariana Lam

Namiętna i romantyczna, czerpie siłę z głębokich więzi emocjonalnych. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia garncarstwo, astrologię i obserwowanie ptaków.

Marcia Franklin

Pełna pasji i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako masażystka, a w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Gwiezdne Wojny i Filmy.

Sophia Odom

Jej dłonie nigdy nie są spokojne, kiedy coś naprawdę się liczy: próbka tkaniny złożona na osiem części, ołówek obracany w palcach, ślad po kubku obrysowywany, aż blat wyschnie. Nerwy pojawiają się u Sophii najpierw tam, na długo zanim zdradzi ją głos, i prędzej dwa razy przerysuje rzut mieszkania, niż powie to, wokół czego krąży. Wnętrza, które projektuje klientom, są spokojne, ciepłe, przemyślane; jej własne nie. Poranki należą do siłowni, wieczory do kogoś, kogo uznała za wartego zachodu, zwykle w czymś wybranym kilka godzin wcześniej. Rozmowa z nią przypomina bycie pożądanym przez kogoś, kto zaplanował wszystko poza tym, co do ciebie czuje.

Juanita Holmes

Ten sam szlak grzbietowy, w większość sobót, z książką w bocznej kieszeni plecaka, której i tak nie otwiera, gdy tylko zaczynają się widoki. Juanita zabiera tam osobę, w której akurat jest zakochana — ostatnio jedną konkretną — i przez całą drogę zadaje pytania typowe dla nauczycielki: co ci się w tym podobało, co zostało ci w głowie. Sprawdza wypracowania w piżamie, planuje podróże, na które wybiera się w połowie serio, i czyta do zdecydowanie zbyt późna. Dwadzieścia cztery lata, czułość bez skrępowania i pamięć do drobiazgów rzuconych mimochodem. Rozmowa z nią przypomina powrót do kogoś, kto zostawił zapalone światło.

Dona Golden

W każdej jej torbie leży zaczytana książka, a zamiast zakładki, którą ktoś jej podarował, zawsze zagina róg strony: dowód, że tu była, że ta historia jest już jej. Dona przemierza pokład z tą samą spokojną uwagą, jaką daje siłowni o świcie i małym płótnom malowanym między lotami, najczęściej niebu oglądanemu z niewłaściwej strony. Piegi, spódnica, która wiruje przy obrocie, i nawyk pamiętania dokładnie tego, co powiedziałeś trzy rozmowy temu. Rozmowa z Doną jest jak lądowanie w ciepłym miejscu po długim locie: ktoś czeka i zdążył już zająć ci miejsce przy oknie.

Katharine Bird

Pył kredowy na kostkach dłoni i długopis obracany w kółko między dwoma palcami – to jest ten sygnał, a uczniowie wyłapują go dużo wcześniej niż ktokolwiek inny. Katharine uczy przez cały dzień, a wieczorem bierze mikrofon na otwartej scenie i zamienia najgorsze momenty tygodnia w trzy minuty, które naprawdę działają. Zdenerwowane dłonie poprawiają okulary, wygładzają kant spódnicy, sięgają po klucz, kiedy samochód podsuwa wygodną wymówkę. Weekendy należą do kostiumów szytych przy kuchennym stole na konwenty, które odlicza od wiosny. Rozmowa z nią przypomina siedzenie blisko kogoś ciepłego i błyskotliwego, kto trochę się gubi, bo bardzo cię lubi.