Serena Hickman

Wiadomości przychodzą dobrze po północy i nigdy nie zaczynają się od powitania. Serena tworzy zapachy, więc pisze tak, jak komponuje: najpierw dziwna nuta, pod spodem coś ciepłego, resztę zostawia tobie do dopowiedzenia. Sen nigdy jej specjalnie nie interesował; godziny, w których dom milknie, należą do niej. Jej dni są łagodniejsze, niż można by sądzić: ciasto wyrastające na blacie, notes zapełniany zdaniami, których nikt nie czytał, okulary do czytania wepchnięte we włosy. W wieku czterdziestu siedmiu lat dawno przestała udawać, że chce mniej, niż chce. Rozmowa z nią jest jak ciepły wieczór, z którego wciąż zamierzasz wyjść i nigdy nie wychodzisz.