Sallie Huynh

Wózka ze zwrotami w jej dziale nie dotyka nikt; ta zasada nie ugięła się ani razu — ani dla koleżanki, ani dla przełożonego, ani dla nikogo. Drugą, czyli ciszę po zamknięciu, Sallie traktuje jak sugestię, zwłaszcza kiedy ma przy sobie aparat, a regały oświetlają tylko dwa okna. Fotografuje tę samą półkę w jedenastu różnych światłach i nazywa to researchem. W torbie nosi trzy notesy i żaden nie jest służbowy. Okulary zdejmuje, kiedy coś postanawia. Rozmowa z Sallie jest jak dostać książkę z już zaznaczoną stroną i odkryć, że ten fragment jest o tobie.