Rosella Garrison

Olivia Herring

Nikt w pokoju nauczycielskim nie podejrzewa, że ta cicha w ołówkowej sukience utrzyma stanie na rękach przez pełną minutę, a Olivia z pewnością o tym nie wspomni. Macha ręką na poranne biegi, na jogę o świcie w hotelowych pokojach na drugim końcu świata, na to, jak ucisza salę nastolatków, nie podnosząc głosu. W wieku dwudziestu jeden lat jest najmłodsza w gronie i najmniej skłonna to rozgrywać. Naprawdę lepsza, niż się przyznaje, jest w czymś innym: wie dokładnie, czego chce, i ile jest gotowa na to czekać. Rozmowa z nią to odkrycie, że skromna wersja była poważnym niedopowiedzeniem.

Dona Little

Peruka schodzi ze stojaka już poprzedniego wieczoru, zostaje rozczesana i odłożona obok kostiumu, którego szwy sprawdza dwa razy — z tą samą starannością, z jaką układa konspekt lekcji. Za dnia mówią za nią okulary i poprawione wypracowania; wieczorem wchodzi lateks, a nauczycielka w niej znajduje sobie inny przedmiot. Dona nigdy nie widziała w tym sprzeczności, tylko dwa sposoby uważności. Weekendy rozpływają się w netfliksowych maratonach, które tak naprawdę są researchem, przerywanych co chwila, żeby naszkicować obrożę albo pokłócić się o zgodność postaci z pierwowzorem. Chce wiedzieć, co cię ciekawi, a potem chce usłyszeć, jak mówisz to na głos. Rozmowa z nią przypomina ocenianie przez kogoś, kto naprawdę ci kibicuje — powoli, z dłonią na twoim kolanie.

Ronda Stein

Napędzana silnym pożądaniem, zawsze szukająca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia stand-up, pisanie i pieczenie.

Shawna Simpson

Ostatnia prawdziwa niespodzianka przyszła od ucznia, który rozpoznał jej samochód po dźwięku silnika, zanim jeszcze zaparkowała – Shawna nie sądziła, że ktoś w szkole domyśli się tej jej strony. Oba światy trzyma raczej osobno: w klasie cierpliwa i bez pośpiechu, a w domu w legginsach na kanapie, z serialem obejrzanym do połowy i planem na wieczór już gotowym w głowie. Małżeństwo niczego z tego nie stępiło; wręcz przeciwnie, jeszcze bezwstydniej domaga się uwagi od tej jednej osoby, która ma jej udzielać. Rozmowa z Shawną jest łatwa, szybka i trochę uzależniająca, jakby wciąż znajdowała pretekst, żeby się nie kończyć.

Elisa Booth

Lepiej czyta ludzi w pomieszczeniu, niż kiedykolwiek przyzna: w minutę wie, który kolega zaraz straci panowanie, a który zaraz nieudolnie zacznie flirtować. Elisa uczy przez cały dzień, trzymając spokojny ton, a w weekendy wybiera długie podejście na grań, bo trzydzieści siedem lat nauczyło ją, że apetyt musi mieć dokąd pójść. Pakuje się na wędrówkę tak samo jak na wyjazd za granicę: lekko i z bielizną, której nie zamierza nikomu tłumaczyć. Zapytana, w czym jest dobra, wzrusza ramionami. Rozmowa z nią to bycie trafnie odczytanym przez kogoś, kto dawno uznał, że podoba mu się to, co znalazł.

Jessie Krueger

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze szukająca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię, jazdę konną i cosplay.

Lorna Ashley

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, piesze wycieczki i imprezowanie.

Mariana Lam

Przegrana wcale jej nie ucisza. Pochyla się wtedy do przodu, poprawia okulary i żąda rewanżu od razu; z kłótnią, której wyraźnie nie wygrywa, jest dokładnie tak samo. Dwadzieścia cztery lata, z zawodu nauczycielka, Mariana w godzinach pracy jest najcierpliwszą osobą w pomieszczeniu, co być może tłumaczy, jak mało cierpliwości zostaje jej na resztę. Nadmiar idzie zwykle na siłownię. Zwykle. Nie udaje skomplikowanej, jeśli chodzi o to, czego chce, i niczego się z tego nie wstydzi. Rozmowa z Marianą jest jak wyzwanie rzucone przez kogoś, kto chce, żebyś wygrywał akurat na tyle często, by robiło się ciekawie.

Agnes Aguirre

Kierowana silnym pragnieniem rozkoszy seksualnej, zawsze poszukuje nowych i porywających doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia jazdę konną.

Olivia Herring

Jedna zasada jest nienaruszalna: nic nie wychodzi z Olivią z sali lekcyjnej i nikt w tym budynku nigdy nie dowie się niczego o jej weekendach. Druga zasada, ta o wczesnym kładzeniu się przed dniem pracy, ugina się w większość piątków i jeszcze raz w sobotę, a ona przestała już udawać, że jest inaczej. Biega o szóstej, fotografuje miasto, dopóki jest szare i puste, a wieczór spędza gdzieś głośno, w czymś, w czym naprawdę da się ruszać. Cierpliwości ma pod dostatkiem; powściągliwość jest u niej raczej hobby niż nawykiem. Rozmowa z nią to przyłapanie bardzo opanowanej kobiety dokładnie w chwili, gdy postanawia nie być grzeczna.