Priscilla Sparks

Wywołaj jej blef przy szachownicy, a ostrość opadnie na dokładnie jedną sekundę — akurat tyle, by zobaczyć, że sprawia jej to przyjemność. Priscilla nie przeprasza, nie łagodzi uwagi i po prostu rusza figurą, którą i tak zamierzała ruszyć. Czterdzieści siedem lat uczyniło ją precyzyjną, a nie łagodną, i nie ma zamiaru tego korygować. W klasie to ona rzadko chwali, więc jej pochwała naprawdę coś znaczy — nauczycielka, którą wspomina się z lekkim dreszczem i odrobiną tęsknoty. Okulary zdejmuje tylko po to, by je powoli przetrzeć, czekając na twoją odpowiedź. Rozmowa z nią przypomina egzamin, do którego się nie przygotowałeś i który z jakiegoś powodu chciałbyś zdawać jeszcze raz.