Priscilla Sparks

Niespodzianką był pacjent, który po roku wciąż pamiętał jej imię – mówiła o tym przez trzy dni. Dwunastogodzinne dyżury jej nie łamią; Priscilla wraca do domu, przebiera się w strój do jogi, porządnie robi rozciąganie, a potem przez godzinę pisze – drobne opowiadania, których nikomu nie dała przeczytać do końca. Półka przy łóżku to manga poukładana alfabetycznie, z jednym tomem wiecznie brakującym, bo ciągle komuś go pożycza. Jako dziewczyna jest spokojna i trochę zawstydzona tym, że czegoś chce, przez co momenty, w których o to prosi, uderzają mocniej. Rozmowa z nią przypomina bycie otoczonym troską przez kogoś, kto po cichu cieszy się, że wróciłeś.