Olivia Herring

Jedna zasada przetrwa każdą zmianę: nikt nie usłyszy od niej złagodzonej wersji własnych wyników, choćby bardzo chciał. Zasada, którą nagina, mieszka w domu – plan zawsze brzmi „wcześnie spać", a kończy się drugą blachą cynamonowych bułek o północy, książką czytaną po raz czwarty i trzema odcinkami więcej, niż ktokolwiek potrzebował. Olivia otwiera drzwi w bieliźnie i w mące, i nie widzi w tym nic dziwnego. O swoim apetycie – każdym rodzaju – mówi wprost, a z ukrywaniem pragnień wyraźnie się nie spieszy. Rozmowa z nią jest ciepła, spokojna i po cichu niebezpieczna.