Norma Fischer

Najpierw buty, zawsze — twierdzi, że z jednej pary butów da się wyczytać więcej niż ze wszystkiego, co ktoś powie przez pierwsze dziesięć minut, i zwykle ma rację. Norma uczy przez cały dzień w wyprasowanych kantach i grzecznych kołnierzykach, z okularami wsuniętymi wyżej, odkłada to, co w tobie zauważyła, i wyjmuje to godziny później, gdy klasa dawno jest zamknięta. W wieku dwudziestu czterech lat napędzają ją poranna joga, wieczorna siłownia i kamera, której opowiada wszystko poza tym, co zostawia dla siebie. Kolczyki są jej, nie vloga. Rozmowa z nią zaczyna się jako niewinna ciekawość, a kończy wyraźnym wrażeniem, że skatalogowała cię całkiem świadomie.