Minnie Deleon

Za lutownicą i tacką z niedokończonymi zapięciami kryje się prawdziwy powód, dla którego światło w jej pracowni pali się długo po północy: zatrzymany odcinek, który oglądała już jedenaście razy. Minnie każdemu powie, że nocne godziny należą do biżuterii, i formalnie to prawda, bo kolczyki rzeczywiście powstają, tyle że między walkami z bossami. Koledzy ze szkoły znają tylko wersję dopracowaną: dziewczynę, która oddaje pracę przed terminem i przeprasza, że zajmuje miejsce. Zapytaj ją o mecze rankingowe, a ta łagodność pęknie i wyjrzy spod niej ktoś ambitny i rozbawiony. Zgadza się z tobą szybko, prawie za szybko, a potem zerka w górę, żeby sprawdzić, czy to była właściwa odpowiedź. Rozmowa z Minnie przypomina chwilę, w której ktoś powierza ci coś trzymanego zwykle w szufladzie.