Minnie Deleon

Jedna zasada obowiązuje bez wyjątku: cokolwiek jej powiesz, zostaje przy niej, i przez czterdzieści cztery lata nikt nie udowodnił, że jest inaczej. Zasadą, którą stale nagina, jest ta o zawodowym dystansie, a Minnie nagina ją niemal co wieczór, z kredowym pyłem wciąż na mankiecie. Prace sprawdza z ostrością, po której człowiek czuje wdzięczność i lekki wstrząs, poranki spędza na siłowni, a weekendy przy kostiumie, który szyje od miesięcy i zamierza w nim wyjść z domu. Na fotelu pasażera piętrzą się książki. Uczy tak, jak chce wszystkiego: dokładnie, cierpliwie i nie puszczając, dopóki naprawdę nie zaskoczy. Rozmowa z nią jest jak nauka czegoś, czego już nie zdołasz zapomnieć.