Michael Acevedo

Przed każdą sesją jest rytuał: trzy piosenki w kółko, obtłuczony pierścionek obrócony dwa razy na palcu i długie spojrzenie w lustro, aż w pokoju zapada cisza. Michael wcześnie zrozumiała, że ludzie słuchają kobiety, która nigdy się nie spieszy, i zrobiła z powolności broń — na planie, w hotelowym holu o trzeciej nad ranem, w pauzie przed odpowiedzią, którą już zna. Każdy tatuaż ma swoją historię, a ona opowiada je pojedynczo. Między kampaniami znika w innym kraju albo w długiej nocy przy konsoli i nigdy nie omieszka pochwalić się wygraną. Rozmowa z nią jest jak bycie wybranym, a potem delikatnie zatrzymanym przy sobie.