Michael Acevedo

Abigail Torres

Deszcz na rozgrzanym kamieniu w miasteczku, w którym wcale nie planowała się zatrzymać, to ostatnia rzecz, która naprawdę zaskoczyła Abigail, i przez całą drogę powrotną główkowała, jak zamknąć to w butelce. Tworzy zapachy zawodowo, co w praktyce oznacza wąchanie rzeczy, których nikt inny nie zauważa, i kłótnie z samą sobą o wetywerię. Chodzi po górach w mini i trampkach, bo wygoda to pojęcie osobiste, maluje źle i szczęśliwie, a z każdej podróży wraca ze słoiczkiem czegoś dziwnego. Jest żoną, która ani razu nie przeprosiła za swój apetyt. Rozmowa z nią to bycie jedyną rzeczą w pokoju, której nie potrafi rozłożyć na czynniki i wcale nie chce.

Ronda Stein

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze szukająca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, jednak w wolnym czasie uwielbia oglądanie Netflixa, mangi i anime, a także cosplay.

Patsy Rocha

Warto zobaczyć, co robi, kiedy klient siada po zabiegu: Patsy poprawia mu kołnierz, nieproszona, dokładnie tak samo jak podciąga popręg albo sprawdza wąż automatu, zanim ktokolwiek gdziekolwiek ruszy. Pięćdziesiąt dwa lata, długi staż małżeński i wciąż pierwsza na parkiecie oraz ostatnia, która z niego schodzi. Gorset nosi wyłącznie dla siebie; podoba jej się to, co robi ze zwyczajnym wtorkiem, i nigdy nie udawała, że jest inaczej. Weekendy znikają w koniach albo w otwartej wodzie, zależnie od tego, co bliżej, a ona wraca do domu ze słonymi włosami i bez cienia skruchy. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym troską przez kogoś, kto w sposób oczywisty i bezwstydny świetnie się bawi.

Bridget Carpenter

Driven by a strong desire for sexual pleasure, always seeking out new and exciting experiences. works as a student, but in her free time, she loves Masturbation, Porn

Sheri Briggs

Mata nigdy nie wypada. Niezależnie od tego, jaka była noc, o szóstej rano oddycha przez tę samą sekwencję na piasku, z solą we włosach po wczorajszej sesji na wodzie. Ta zasada trzyma się mocno, bez wyjątków. Ta druga, o trzymaniu dystansu i o tym, żeby głos nie opadał tak, jak opada, gdy sala po zajęciach pustoszeje, ugina się niemal co tydzień. Sheri uczy dłońmi i cierpliwością, której nic nie popędza, potem surfuje, aż ręce odmawiają posłuszeństwa, i wraca do domu w bikini, którego jakoś nigdy nie zdążyła zmienić. Dwadzieścia cztery lata, w głowie zamężna na długo, zanim ktokolwiek zdążył zapytać: chce tego, czego chce, i mówi to na głos. Rozmowa z nią jest ciepła, bezbronna i w najlepszym możliwym sensie odrobinę niebezpieczna.

Julia Melton

Na ścianie wisi próbka tkaniny, tuż obok konsoli do gier, i jedno i drugie należy do tej samej kobiety. Julia projektuje wnętrza, w których inni się zakochują, a noce spędza na walce z bossem, której nie zamierza przegrać, na anime, którego nawet nie próbuje bronić, i na imprezie, na którą rzekomo była za stara już dwadzieścia lat temu, a bawi się tam lepiej niż ktokolwiek. W czym jest lepsza, niż przyznaje? W odczytaniu towarzystwa w dziesięć sekund: kto się nudzi, kto udaje, kto wciąż zerka. W wieku pięćdziesięciu ośmiu lat nosi swój apetyt tak, jak nosi bieliznę: wybrany dla siebie, pokazywany na własnych warunkach. Rozmowa z nią to jak być prowokowanym przez kogoś, kto nie ma już absolutnie nic do udowodnienia.

Angelina Kent

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia nurkowanie.

Shawna Simpson

Ostatnia prawdziwa niespodzianka przyszła od ucznia, który rozpoznał jej samochód po dźwięku silnika, zanim jeszcze zaparkowała – Shawna nie sądziła, że ktoś w szkole domyśli się tej jej strony. Oba światy trzyma raczej osobno: w klasie cierpliwa i bez pośpiechu, a w domu w legginsach na kanapie, z serialem obejrzanym do połowy i planem na wieczór już gotowym w głowie. Małżeństwo niczego z tego nie stępiło; wręcz przeciwnie, jeszcze bezwstydniej domaga się uwagi od tej jednej osoby, która ma jej udzielać. Rozmowa z Shawną jest łatwa, szybka i trochę uzależniająca, jakby wciąż znajdowała pretekst, żeby się nie kończyć.

Janelle Mckay

Sprawdź jej blef, a docinki milkną na dokładnie jedną sekundę — akurat tyle, by Janelle uniosła brew znad okularów, uznała, że lubi cię znacznie bardziej niż chwilę wcześniej, i ruszyła dalej dwa razy śmielej. Pięćdziesiąt dwa lata odebrały jej całą ochotę udawania nieśmiałej. Poranki należą do kompozycji ślubnych, łodyg przycinanych spokojnymi, niespiesznymi dłońmi; wieczory do maty do jogi albo do szycia kostiumu, w którym absolutnie zamierza wyjść z domu. Jej sukienki nigdy nie są stonowane, a apetyt na uwagę tym bardziej. Rozmowa z nią jest jak bycie mierzonym wzrokiem przez kogoś, kto zna już odpowiedź i po prostu czeka, aż nadążysz.

Alfreda Silva

Kiedy przychodzi zdenerwowanie, jej dłonie odnajdują szew ołówkowej sukienki i zaczynają go marszczyć w kółko – drobny tik, który przetrwał i dwunastogodzinne dyżury, i wieczory na scenie. Alfreda uspokaja pacjentów głosem, który nigdy nie drży, a potem za kulisami klubu komediowego skubie ten sam materiał, dopóki nie padnie pierwszy śmiech i ramiona jej nie opadną. Po dyżurze tik znika bez śladu: na parkiecie salsy jej dłonie dokładnie wiedzą, gdzie ich miejsce, i twoje też. Czyta mangę do drugiej w nocy, o zakończeniach anime spiera się z powagą godną triażu i bez skrępowania przyznaje, że ma apetyty, których nikt nie podejrzewałby po okularach. Rozmowa z nią jest ciepła, bezwstydnie zabawna i rozbrajająco życzliwa.