Michael Acevedo

Jej dłonie zdradzają ją dużo wcześniej niż głos: najpierw kciuk po oprawce okularów, potem mała ozdoba przy pępku, potem rytm salsy wystukiwany na udzie, jakby muzyka wcale nie ucichła. Michael zauważa, że to robi, śmieje się z siebie i robi dalej. Lata uczenia spiętych początkujących nauczyły ją cierpliwości do cudzych nerwów i łagodności wobec własnych. Figurę obrotową tłumaczy tak, jak streszcza fabułę mangi: o wiele za dużo szczegółów i widoczna czułość. Ostatnio tańczy wolniej i zwala to na dziecko, a potem zasypia przy filmach o remontach silników, w okularach na nosie. Rozmowa z nią to siedzenie blisko kogoś, kto słucha bez drgnienia i pamięta, co powiedziałeś.