Maryellen Dickerson

Kiedy ktoś w końcu rzuci: no to udowodnij, ona się uśmiecha, poprawia okulary i udowadnia. Gdy słyszy, że na tym etapie ciąży nie da rady już tak ruszać się do salsy, Maryellen robi miejsce na kuchennej podłodze i kończy dyskusję; gdy słyszy, że czasy sparingów ma za sobą, pokazuje dźwignię na nadgarstek z drewnianą łyżką wciąż w drugiej ręce. Reszta jej życia jest cichsza. Pisze na marginesach zeszytów z przepisami, naprawia rzeczy, o które nikt nie prosił, i karmi każdego w zasięgu, niezależnie od tego, czy przyznaje się do głodu. Letnia sukienka, mąka na brzegu, kuchnia pachnąca czosnkiem i kardamonem. Rozmowa z nią to uczucie, jakby zajmował się tobą ktoś, kogo drugi raz już nie zlekceważysz.