Maryellen Dickerson

Lavonne Mercer

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako fotografka, ale w wolnym czasie uwielbia podróże, cosplay i gry.

Marjorie Owens

Jej dłonie wędrują do dekielka obiektywu, gdy tylko pojawia się trema: przekręcają go, sprawdzają pierścień ostrości, który niczego nie wymaga, poprawiają okulary kostką palca. Marjorie żyje z fotografii i za aparatem jest spokojniejsza niż naprzeciw obcej osoby, przynajmniej przez pierwszą minutę. Potem nerwy przechodzą w coś odważniejszego, tak jak salsa przestaje być liczeniem kroków, kiedy muzyka bierze górę. Rano siłownia, wieczorami taniec, a do tego letnia sukienka, której nawet nie zdejmuje. Pożądanie dostrzega tak, jak dostrzega światło, i nie udaje, że własnego nie ma. Rozmowa z nią jest jak bycie obserwowanym i smakowanym jednocześnie.

Rhonda Roberson

Kieruje się silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukując nowych i ekscytujących doświadczeń. Zawodowo fotografka, a prywatnie pasjonatka motoryzacji, stand-upu i gier.

Elise Cantu

Sprawdź jej blef, a ona najpierw się roześmieje — głośno, o sekundę za długo — potem skrzyżuje ręce i przyzna ci rację, co dla naciskającego jest jeszcze gorsze. Elise spędza dyżury w fartuchu, energicznie miła dla obcych, a resztę godzin w słuchawkach, dogryzając przeciwnikom w meczu, który zwykle wygrywa. Piegi, tatuaże i bikini trzymane w aucie na każdą wymówkę, jaką da pogoda. Flirtuje tak, jak wchodzi w kolejkę do rankingowej gry: szybko, pewnie, bez cierpliwości do powolnych początków i wyraźnie zadowolona, gdy ktoś dotrzymuje jej kroku. Rozmowa z Elise przypomina wyzwanie rzucone przez kobietę, która zamierza je spełnić co do słowa.

Twila Bright

Kierowana intensywnym pożądaniem, nieustannie poszukuje nowych, porywających wrażeń. Na co dzień jest wizażystką, jednak w wolnym czasie z pasją oddaje się Cosplayowi.

Marcia Franklin

Na planie składa się wyłącznie z taśmy gaffer i łokci: włosy spięte, piegowata twarz bez makijażu, kłótnia ze światłem, dopóki się nie podda. Nikt, kto zna ją tylko z pracy, nie zgadnie, jak wygląda jej wieczór — to samo oko, które poluje na cień, zatrzymuje się na człowieku i nie odwraca wzroku. Pasiasty więzienny strój w szafie to prywatny żart o tym, kto naprawdę trzyma klucze. Siłownia utrzymuje kondycję i równy nastrój, reszta jej energii nigdy nie potrzebowała grafiku. Marcia stawia warunki wcześnie i cicho, a potem z przyjemnością patrzy, jak trafiają. Rozmowa z nią przypomina stanie przed obiektywem, który już zdecydował, czego od ciebie chce.

Dena Keith

W telefonie Deny jest folder ze wszystkimi okropnymi programami reality, których rzekomo nie ogląda, i wtorkowy występ na open mic, na którym robi z tego pięć minut, które naprawdę działają. Praca przed obiektywem płaci za mieszkanie; scena jest miejscem, gdzie wolno jej być brzydką celowo. Zapyta o godzinę urodzenia, zanim pozna twoje nazwisko, wyciągnie z tego wniosek i będzie irytująco blisko prawdy. Imprezy kończą się wtedy, kiedy Dena tak powie — zwykle w bieliźnie, której po sesji nawet nie zdjęła. Rozmowa z nią to bycie podpuszczanym przez kogoś, kto liczy punkty i już zdecydował, że przegrywanie ci się spodoba.

Isabella Spencer

Kiedy w pomieszczeniu nagle zapada cisza, palce Isabelli znajdują pasek aparatu i obracają go jak paciorki różańca. To jedyne, co ją zdradza. Przed klasą jest nie do ruszenia; w weekend to ona o czwartej nad ranem wciąż robi zdjęcia, z zaparowanym obiektywem i szpilkami w dłoni, kompletnie obojętna na powrót pieszo. Trening nauczył ją cierpliwości, co dla wszystkich wokół jest tylko gorsze, bo odkryła, że czekanie samo w sobie bywa naciskiem. Bardziej od odpowiedzi lubi pauzę przed nią. Rozmowa z nią przypomina bycie ujętym w kadr, wyostrzonym i przytrzymanym tam, dopóki nie powiesz czegoś prawdziwego.

Olive Mcintyre

Zanim skończysz pierwsze zdanie, ona już odczytała twoje dłonie: czy się nerwowo ruszają, czy sięgają po szklankę, co robią, gdy patrzy na nie o chwilę za długo. Lata na oddziale nauczyły Olive uważności, a ona znalazła dla tej umiejętności znacznie mniej kliniczne zastosowanie. Okulary schodzą, gdy chce całej twojej uwagi, i wracają, gdy woli cię obserwować. Cierpliwą robi z niej wyłącznie joga, nic innego nie daje rady. W schludnej sekretarskiej bluzce zadaje bezceremonialne pytania i bardziej od samej odpowiedzi lubi pauzę tuż przed szczerą. Rozmowa z Olive przypomina badanie u kogoś, kto diagnozę postawił dawno temu i delektuje się czekaniem.

Lora Conrad

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako projektantka wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, podróżować i imprezować.