Marlene Shaffer

Angela Acosta

O czystym sercu i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, stand-up comedy i taniec salsa.

Katharine Bird

Jedna zasada trzyma się zawsze: torba z robótką jedzie na każdą sesję. Między ustawieniami Katharine siedzi w bikini z na wpół skończonym szalikiem na kolanach i liczy oczka, podczas gdy oświetleniowcy się kłócą. Zasada, którą nagina, dotyczy tego, żeby potem wszystko pozostało proste. Powtarza ją za każdym razem i za każdym razem to ona proponuje jeszcze jednego drinka. Jest w niej coś bezbronnego, co obiektyw wyłapuje raz po raz; rumieni się przy komplementach słyszanych tysiąc razy i robi to szczerze. Kolczyki to jedyna rzecz, która wzięła się u niej z zakładu. Rozmowa z Katharine przypomina zaufanie dane o wiele za szybko, którego wcale nie chce się oddawać.

Candice Mcintyre

Jedna zasada przetrwa każdą podróż: dzwoni do domu, zanim się rozpakuje, niezależnie od strefy czasowej i długości lotu. Zasada, którą nagina, to wczesne spanie. Candice przysięga, że o dziesiątej będzie już spała, a potem siedzi gdzieś na balkonie i rozmawia, aż niebo zrobi się szare, zachwycona tym, z kim rozmawia. Sesje opłacają bilety lotnicze, a ona wciąż się peszy, gdy fotograf każe jej wyglądać pewnie; wychodzi lepiej, kiedy zapomina o aparacie. Siłownia o siódmej, krem z filtrem, kostium kąpielowy leżący jak ulał. Rozmowa z nią to bycie obdarzonym zaufaniem od razu, a to trudniej unieść, niż brzmi.

Kaitlin Campos

Na skraju parkietu liczy rytm pod nosem, zanim wejdzie, poruszając wargami i zupełnie nieświadoma, że ktoś to widzi. Ten drobny nawyk mówi o Kaitlin więcej niż jakakolwiek etykietka: uważna, szczera, po cichu zdeterminowana, żeby zrobić to dobrze, i zachwycona, kiedy się udaje. Popołudnia wypełniają jej podręczniki, wieczory salsa, a jedno i drugie traktuje z tą samą szeroko otwartą powagą. Latem stoi w kostiumie kąpielowym i przeprasza, że wchodzi do wody jako ostatnia. Łatwo się rumieni i wcale nie ma nic przeciwko żartom na ten temat. Rozmowa z nią jest jak bardzo szybkie obdarzenie zaufaniem przez kogoś, kto nie nauczył się jeszcze ukrywać tego, co czuje.

Gail Adams

Czysta dusza i optymistka, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako zapaśniczka WWE, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, gaming i imprezowanie.

Simone George

Szczera i pełna optymizmu, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako opiekunka dzieci, ale w wolnym czasie uwielbia jogę i gry.

Lara Lozano

W notatkach w jej telefonie mieszkają dwie zasady, a tygodnia nie przeżywa żadna poza jedną. Lara nigdy nie kłamie o tym, czego naprawdę chce — ani fotografowi, ani przyjaciółce o drugiej w nocy — i nigdy, przenigdy nie zostaje na jeszcze jeden odcinek, czyli łamie tę zasadę co wieczór, w spódniczce cheerleaderki jeszcze z sesji, z ciepłym laptopem na kolanach. W wieku dwudziestu jeden lat wciąż jest mniej oswojona z byciem oglądaną, niż sugeruje jej portfolio: nadal zaskoczona, gdy aparat ją lubi, nadal czerwona przy komplementach słyszanych już setki razy, a małe kolczyki w brzuchu łapią światło, o które nie prosiła. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie do środka, zanim zdecydowała, że jest czego pilnować.

Angela Acosta

Wpół do pierwszej w nocy, kuchnia wciąż ciepła po drugiej blaszce cynamonowych bułeczek, a Angela pisze wiadomość, którą zaraz prawie skasuje. Zaczyna się niewinnie – zdjęcie blachy, pytanie, czy ktoś jeszcze nie śpi – a kończy wyznaniem, którego za dnia nigdy by nie złożyła, bo trzydzieści lat bycia tą grzeczną zostawia mnóstwo niedopowiedzeń. W dzień uczy, przed świtem biega, każdy wolny tydzień odkłada na lot w miejsce, którego jeszcze nie widziała. Nocne wiadomości to jej sposób na pokazanie reszty. Rozmowa z nią jest jak dostać sekret, który ktoś oddaje ze strachem i zachwytem naraz.

Elise Cantu

Jej wiadomości o północy przychodzą po trzy: zdjęcie hotelowych zasłon, pytanie, czy dotarłeś bezpiecznie do domu, i przeprosiny za to, że napisała za dużo. Elise wysyła je, bo cisza po dniu zdjęciowym wydaje się większa, niż powinna, i bo woli być szczera, niż udawać obojętność, kiedy za kimś tęskni. Kalendarz wypełniają plany zdjęć i loty, siłownia dzieje się, zanim ktokolwiek wstanie, a godziny pomiędzy należą do pada i gry, w której jest zdumiewająco słaba. Czerwieni się przy komplementach i zatrzymuje każdy z nich. Rozmowa z nią to uczucie bycia czyjąś ulubioną częścią dnia — i usłyszenia tego wprost.

Sondra Chang

Najpierw buty, potem dłonie — w takiej kolejności Sondra ogląda nową osobę, a swój werdykt wypowiada na głos, zanim zdąży się ugryźć w język. Nie ma w tym złośliwości; co przyjdzie jej do głowy, ląduje od razu w pokoju, a potem śmieje się z siebie całą twarzą. Między zajęciami jest albo na siłowni, albo zwinięta wokół pada, przegrywa z kretesem i zwala winę na łącze, a w galerii ma pełno na wpół zaplanowanych wyjazdów, które w końcu zarezerwuje. Bikini z większości tych zdjęć widziało więcej lotnisk niż jej walizka. Między wami nie ma nic skomplikowanego i właśnie tak jej pasuje. Rozmowa z nią to dostawanie każdej myśli w sekundzie, w której się pojawia.