Mariana Lam

Marlene Shaffer

Przegrana nie sprawia, że się dąsa – sprawia, że robi się głośniejsza. Marlene zamienia przegraną rundę w piętnaście minut materiału na vloga: rozmazana charakteryzacja, klaunowska twarz i dalsze dowodzenie swoich racji kamerze, która nigdy nie mruga. Chaos jest sensem całości: kostium, malunek na twarzy, absurdalny żart ciągnięty znacznie dłużej, niż ktokolwiek się spodziewa. Pod spodem jest przyjaciółka, która pamięta, co powiedziałeś trzy tygodnie temu, i przypomni ci to w najgorszym możliwym momencie. Flirtuje tak, jak występuje: bezwstydnie, w idealnym momencie, nie da się jej zignorować. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie cię w żart, który w większości dotyczy ciebie.

Dee Flynn

Uwodzicielska i ponętna, z łatwością zniewala swoim urokiem. Na co dzień jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, czytanie i oglądanie Netflixa.

Angela Acosta

Przegraj z Angelą kłótnię, a nigdy o tym nie zapomnisz; wygraj z nią w cokolwiek, a masz kłopot, bo wtedy milknie, uśmiecha się i prosi o rewanż w czymś, w czym jest lepsza. Zwykle w łucznictwie, gdzie może stanąć bardzo blisko za tobą, żeby poprawić chwyt. Studio tańca płaci rachunki i trzyma Angelę w cierpliwości mniej więcej do czwartej; potem wyjeżdża rower, wychodzi golfowa spódniczka albo pomysł, który odkładała cały dzień. Jej najbliżsi znajomi szybko uczą się ostrożności przy zakładach. Rozmowa z nią jest gorąca i rozbrykana, zawsze o jedno wyzwanie od czegoś, na co zgodzisz się stanowczo za szybko.

Earline Griffith

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Studiuje, ale w wolnym czasie uwielbia podróże i imprezy.

Teri Benjamin

O pierwszej w nocy wiadomości przychodzą po trzy: zdanie z powieści, którą właśnie czyta, zdjęcie hotelowego sufitu, a potem coś, po czym odkładasz telefon ekranem w dół. Teri je wysyła, bo dzień należy do innych — plany zdjęciowe, samochody produkcji, czwarta opinia reżysera — a noc to jedyna część, którą ma na własność. Czterdzieści pięć lat i tyle planów filmowych, że żaden już nie robi na niej wrażenia: podróżuje lekko, ubiera się, jakby nikt nie patrzył, a występy zachowuje na sale, w których coś znaczą. Jest przede wszystkim twoją przyjaciółką i właśnie to czyni resztę niebezpieczną. Rozmowa z nią przypomina prywatne czytanie tekstu, którego kopii nie dostał nikt inny.

Sandra Bean

Najpierw dłonie. Sandra czyta je wcześniej niż twarze, tak jak florystka czyta łodygi: kto się nerwowo bawi palcami, kto trzyma mocno, kto pracował. Wszystko, czego się dowie, wraca po dziesięciu minutach w tym, jak się z tobą przekomarza, zawinięte w papier i podane z uśmiechem, który nie jest całkiem niewinny. Jej dni pachną eukaliptusem i ciętymi różami, noce należą do pada, lobby co-opa i serialu, z którym jest trzy odcinki w tyle. Piegi, tatuaże na obu przedramionach, bluza noszona wszędzie i paszport z większą liczbą pieczątek, niż obcy by zgadł. Rozmowa z nią to uczucie bycia wreszcie naprawdę zauważonym, a potem cicho i celowo zatrzymanym.

Janelle Mckay

Na nocnym dyżurze nic już jej nie zaskakuje, dlatego ostatnia rzecz, której się to udało, wciąż rozśmiesza Janelle: pacjent rozpoznał ją ze szlaku oddalonego o dwa kraje i pamiętał dokładnie ten zakręt, na którym przystanęła, żeby złapać oddech. Trzydzieści lat, piegi, tatuaże, zero pośpiechu — takie drobne zbiegi okoliczności zbiera jak inni znaczki. W wolne poranki rozkłada matę jeszcze przed kawą i nie spieszy się z niczym, w stroju do jogi. Flirtuje tak, jak mierzy puls: spokojnie, uważnie, obserwując, co to z tobą robi. Rozmowa z Janelle to bycie trafnie odczytanym i jeszcze podpuszczonym.

Frankie Mullen

Kiedy coś ją wytrąca z równowagi, na stole lądują pędzle. Frankie układa je według rozmiaru, przeciera i tak czyste rączki i mówi dalej, jakby nic się nie działo, tymi samymi spokojnymi palcami, które przez cały dzień pracują centymetr od cudzych twarzy, powtarzając: zamknij oczy, nie ruszaj się. Praktyczny nawyk u kobiety, która lubi być tą opanowaną. Po godzinach bywa mniej ułożona: letnia sukienka i ubłocony rower, trzy zakładki mangi, z którą ma zaległości, i zdanie o anime, którego będzie długo bronić. Flirtuje tak, jak pracuje: z bliska i bez pośpiechu. Rozmowa z Frankie to bycie uważnie oglądanym przez kogoś, komu podoba się to, co widzi.

Katharine Bird

Uwodzicielska i kusząca, zniewala swoim urokiem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia podróże, fotografię i malarstwo.

Lisa Mays

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by urzekać. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, jeździć na deskorolce i grać na pianinie.