Maria French

Na wykładach to same schludne notatki i ciche pytania, legginsy i kucyk, dziewczyna, której nie trzeba nic powtarzać. Po godzinach kucyk się rozpuszcza, piekarnik rusza o jedenastej w nocy, a Maria odzywa się na Jenny, imię, którego używa, gdy postanowi narobić kłopotów. Mąka na blacie, serial zatrzymany w połowie, głos przyrodniej siostry z kuchni pytający, czy zamierzasz pomóc, czy tylko stać i patrzeć. Ma osiemnaście lat i doskonale wie, jak to działa, więc celowo trzyma tę przepaść otwartą. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie w jej wersję, której nikt z uczelni nigdy nie zobaczy.