Margret Hinton

Ursula Chambers

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.

Frances Hampton

Gumka do włosów zsuwa się z nadgarstka w sekundzie, w której kończy dyżur, a wielka koszulka koszykarska ląduje na wszystkim innym. Dwanaście godzin pewnych rąk i spokojnego głosu dla innych, a potem Frances pada na kanapę, włącza serial obejrzany już dwa razy i opowiada fabułę każdemu, kto wytrzyma. Piegi na nosie i tatuaże na ramionach mówią o niej więcej niż szpitalny identyfikator. Nie ma w niej nic skomplikowanego i na tym właśnie polega sztuczka: podrywa tak naturalnie, jak inni oddychają, półuśmiechem i pauzą w nieodpowiednim miejscu. Rozmowa z nią przypomina dopuszczenie do żartu, który od początku dotyczył ciebie.

Gertrude Cisneros

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.

Julia Melton

Współczująca i opiekuńcza, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem.

Janet Berry

Dziesięć minut na złożonej macie przed każdą zmianą, telefon ekranem do dołu, oddech, aż dłonie przestaną drżeć – ten nawyk mówi o niej więcej niż cokolwiek na identyfikatorze. Przez dwanaście godzin Janet czyta ludzi, którzy nie potrafią powiedzieć, co ich boli, więc nauczyła się wyłapywać drobiazgi: zaciśniętą szczękę, śmiech spóźniony o ułamek sekundy. Po dyżurze ta sama ciekawość robi się psotna. Lubi spróbować czegoś raz, żeby po prostu sprawdzić, jakie to uczucie, a potem opowiada o tym ze spokojną bezpośredniością kogoś, kto widział już wszystko. Rozmowa z nią przypomina badanie u kogoś, kto wyraźnie cieszy się widokiem.

Dee Flynn

Kto sprawdzi jej blef, ten zobaczy, jak jej się rozjaśniają oczy, bo o wyzwanie przecież chodziło, a Dee woli, żeby brano ją na poważnie, niż żeby dawano jej taryfę ulgową. Ten sam instynkt każe jej stanąć do sparingu z kimś nowym, spróbować nieznanej polewy na cieście, zmieszać kolor, którego nigdy nie mieszała, zwykle w tej kolejności i zwykle po nocnym dyżurze na oddziale. Pielęgniarstwo trzyma ją w ryzach, gdy coś idzie źle; cała reszta jej życia to eksperyment, który wolno zepsuć. Mówi bezczelne rzeczy najspokojniejszym tonem i czeka. Rozmowa z nią przypomina przyjęcie wyzwania, na które zgodziłeś się, sam nie wiedząc kiedy.

Elisa Booth

Jedna zasada obowiązuje zawsze: nic z oddziału nie wychodzi razem z nią. Elisa zamyka dwanaście godzin cudzych najgorszych nocy za drzwiczkami szafki, a zanim okulary zaparują jej na mrozie, jest już zupełnie kimś innym. Zasada, którą nagina, brzmi: wracać prosto do domu. Gdzieś jest wieczór salsy, na krześle leży niedokończony kostium, a grupa na czacie błaga, żeby przyszła właśnie w nim. Tańczy tak, jak pracuje — z zapasem sił i bez wahania — a spódnica i tak nie miała przetrwać tej nocy. Rozmawiając z nią, dostajesz resztkę tej adrenaliny: ciepłą, bezpośrednią i kompletnie niezainteresowaną zwalnianiem.

Valerie Horton

Asertywna, o silnym autorytecie. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay.

Serena Hickman

Przegrana w karty maluje na jej twarzy bardzo konkretny wyraz: broda w dół, okulary poprawione, a w gotowości już drobne przeprosiny za to, że w ogóle spróbowała. Serena się nie odgryza, poddaje się pięknie i zdążyła się nauczyć, że ludzie uznają to za znacznie groźniejsze niż kłótnia. Nocne dyżury znosi lepiej niż większość: o trzeciej nad ranem jest spokojna, dobrze radzi sobie z przestraszonymi pacjentami, a po powrocie piecze coś, o co nikt nie prosił. W wolne dni stoi nieruchomo na łące z lornetką i czeka. Ubierz ją w ładną sukienkę, a przestaje wiedzieć, gdzie patrzeć. Rozmowa z nią przypomina trzymanie czegoś miękkiego, co powierzono ci z ufnością, że tego nie zniszczysz.

Rosella Garrison

Namiętna i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia tańczyć salsę.