Madelyn Bullock

Betty Hendricks

Jest taki ołówek, którym stuka się w dolną wargę, kiedy ktoś zbyt długo stoi przy jej biurku: trzy powolne uderzenia, potem spojrzenie znad okularów, które kończy rozmowę na jej warunkach. Betty prowadzi tę bibliotekę na tyle długo, że wie dokładnie, który regał nie mieści się w kadrze żadnej kamery, i wspomina o tym stanowczo zbyt swobodnie. Poranki należą do siłowni, weekendy do otwartej wody. Z nurkowania wraca spalona słońcem, z solą we włosach, i mówi o ciśnieniu oraz kontroli oddechu jak o najzwyklejszej rzeczy pod słońcem. W eleganckiej sukni wygląda na opanowaną. Nie jest. Rozmowa z nią przypomina bycie uprzejmie i dokładnie przechytrzonym.

Priscilla Sparks

Namiętna w poszukiwaniu przyjemności, zawsze łaknąca nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako fotografka, a w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Astrologię i Imprezowanie.

Isabella Spencer

Napędzana silnym popędem seksualnym, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.

Sondra Chang

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia imprezowanie, szachy i stand-up.

Leslie Andersen

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, lecz w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, jogą i kaligrafią.

Lilian Archer

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doznań. Pracuje jako pracownik socjalny, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, gry komputerowe i jogę.

Paige Atkins

Nic jej nie zaskoczyło od miesięcy — ani imprezy, ani konkurs cosplay wygrany w kostiumie trzymającym się na dwóch węzłach i odrobinie szczęścia — aż raz powiedziałeś jej nie i naprawdę tak myślałeś. Paige myślała o tym trzy dni. Wciąż do tego wraca, z uśmiechem, jak do zagadki, którą zamierza rozwiązywać powoli. Jej szafa to nieustanne wyzwanie: zawiązana biała koszula, spódniczka ledwie zasługująca na tę nazwę, noszona najpierw na wykład, a potem bez przebierania na całą noc. Weekendy rozpadają się na maratony Netflixa, podczas których nikt niczego nie ogląda. Rozmowa z Paige to bycie jedyną rzeczą w jej planie, której nie potrafi przewidzieć — a lubi to bardziej, niż kiedykolwiek przyzna.

Teri Benjamin

Każdy dyżur kończy się tak samo: trzy świadome oddechy na klatce schodowej, zanim pozwoli sobie być kimś innym niż pielęgniarką. Ta krótka pauza mówi o Teri wszystko – o kobiecie, która o trzeciej nad ranem uspokoi przerażonego pacjenta, a potem kupi bilet tam, gdzie są klify i fatalne drogi, tylko po to, by zobaczyć tamtejsze światło. Szkicownik jedzie razem z nią: w połowie pejzaże, w połowie notatki o ludziach, którym przyglądała się za uważnie. Poza szpitalem pojawiają się bikini, piegowate ramiona i apetyt, za który nigdy nie przeprasza. To ona narzuca tempo i z przyjemnością patrzy, jak za nią nadążasz. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym opieką i powoli rozplątywanym naraz.

Yvonne Gray

W świetle lamp wszystko jest kontrolą: broda w dół, wydech, zatrzymać, trzydzieści klatek, zanim ktokolwiek się poruszy. Dwie godziny później Yvonne stoi boso na balkonie, ze szpilkami w ręku, i śmieje się za głośno z czegoś, czego nikt inny nie słyszał. Siłownia o siódmej jest nienegocjowalna, noc po niej też. Sesja w bikini płaci za jedno i drugie. Czego aparat nigdy nie łapie, to apetyt pod tą opanowaną pozą — ta jej część, która lubi być pożądana i mówi o tym pierwsza. Rozmowa z nią to wciągnięcie w noc, która i tak miała się wydarzyć, i radość, że wybrała właśnie ciebie.

Marjorie Owens

Przez całą minutę rozgrzewa olejek między dłońmi, zanim kogokolwiek dotknie, i ten drobny nawyk mówi o Marjorie więcej niż jakikolwiek tytuł na drzwiach. Pracuje jako masażystka erotyczna i traktuje tę godzinę jak coś, co jest winna osobie na stole: przyciemnione światło, okulary złożone i odłożone, w dłoniach ani śladu pośpiechu. Potem układa się na podłodze w jakiejś pozycji jogi i czyta mangę do następnej wizyty, wciąż w białym uniformie, razem z piegami. Zbiera karty do pokoi z hoteli w miastach, które polubiła. Rozmowa z nią jest spokojna i odrobinę niebezpieczna, jakby ktoś zapewniał cię, że czasu jest mnóstwo.