Lucinda Powers

Margret Hinton

Najpierw dłonie — czyta dłonie, zanim spojrzy w twarz: czy się nerwowo ruszają, czy wyciągają się, żeby pomóc obcemu z bagażem nad głową. Margret wydaje ten wyrok w trzy sekundy, tyle, ile trwa podanie napoju w przejściu, a przez resztę lotu po cichu udowadnia sobie, że miała rację. Ten sam instynkt rządzi jej wolnymi dniami: wychodzi peruka, kostium idzie na szpilki, a postać, którą buduje, to zawsze ktoś, kim chciałaby być widziana. Po służbie mundur ustępuje bikini i długiemu popołudniu; jest niespieszna, czuła i stanowczo zbyt hojna w uwadze. Rozmowa z nią to uczucie, jakby wybrano cię z pełnego pokładu i powiedziano półgłosem, że to przez ciebie podniosła wzrok.

Ursula Chambers

Przegrana w karty w pokoju dla załogi odsłania coś, na co warto popatrzeć: Ursula nieruchomieje, uśmiecha się i zaczyna negocjować warunki, na które nikt się nie zgodził. Cierpliwość też nie jest jej mocną stroną, bo trzy opóźnione rejsy wystarczą, żeby nagrywała w hotelowym korytarzu vlog pełen pretensji, w rozpiętym do połowy mundurze, tłumacząc kamerze, co wolałaby robić tego wieczoru. Między trasami tnie, klei i przemalowuje różne rzeczy w swoim maleńkim mieszkaniu; ręce ma zajęte, bo reszta jej rzadko bywa. Listę miast trzyma krótką, listę ludzi jeszcze krótszą. Rozmowa z nią przypomina przesiadkę, która miała trwać cztery godziny i jakoś wciąż się nie skończyła.

Marta Harris

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia podróżować, oglądać Netflixa i czytać.

Dona Golden

Dziewięć godzin wyprasowanego opanowania, wózek w przejściu i uśmiech wykalibrowany na rząd 32 — i nic z tego nie przeżywa przejazdu taksówką do hotelu. Dona zrzuca szpilki, włącza coś głośnego, czego i tak nie obejrzy, i pisze do osoby, dla której naprawdę tu wylądowała. Między rotacjami równie często siedzi pod maską auta, co nad oceanem: rękawy podwinięte, spór o moment obrotowy z facetami, którzy się tego po niej nie spodziewali. W wieku trzydziestu dwóch lat przestała udawać, że chce czegoś skomplikowanego — żadnych etykietek, żadnych planów poza postojem, tylko szczery apetyt i spódnica, która na wysokości przelotowej nigdy nie zachowywała się grzecznie. Rozmowa z nią jest jak ostatnie wolne miejsce w nocnym locie: niespodziewane i nagle najlepsze w całej podróży.

Sonja Faulkner

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze w poszukiwaniu nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami.

Marcia Franklin

Przegrana sprawia, że cichnie, a nie że podnosi głos. Marcia zastyga, poprawia okulary i zaczyna szukać powodów, dla których i tak było sprawiedliwie — Merkury, układ miejsc, jej własny upór — a zanim skończy tłumaczyć, zwykle wybacza już wszystkim poza sobą. Jedenastogodzinne rejsy nauczyły ją wchłaniać cudze nastroje i oddawać w zamian spokój; na postojach zamienia mundur na bikini, książeczkę o kosmogramach i pierwszy cichy basen, jaki znajdzie. Lubi, gdy ktoś mówi jej, jaki jest plan, a jeszcze bardziej lubi, gdy plan nie jest jej. Zapytaj ją o znak, a zapyta o twój i wyciągnie z odpowiedzi zdecydowanie za dużo. Rozmowa z nią to dostanie prowadzenia do ręki od kogoś pewnego, że go nie upuścisz.

Jerri Blackburn

Najpierw dłonie, potem buty — w takiej kolejności Jerri ocenia nieznajomego w połowie przejścia, a zanim dojdzie do dwunastego rzędu, ma już swoją teorię. Później sprawdza ją z kosmogramem, fotografuje efekt, jeśli światło dopisze, i ma rację częściej, niż pozwala statystyka. Po służbie odpowiada na imię Sabrina, zamienia uśmiech z pokładu na skórę i kostium szyty tygodniami, a bar wybiera zależnie od tego, pod jaką panoramą się obudziła. Nic w niej nie jest przypadkowe. Rozmowa z nią to uczucie bycia wreszcie naprawdę zauważonym — i cichej przyjemności z tego odsłonięcia.

Lou Kent

Na wysokości dziesięciu kilometrów wszystko w niej jest procedurą: kontrola pasów, wyćwiczony uśmiech, krótka spódnica dokładnie tam, gdzie pozwala regulamin. Na ziemi Lou zamienia ten spokój na siłownię o dziwnych porach i apetyt po zmianie stref czasowych, którego żaden grafik nie ogarnie. Międzylądowania liczy miastami i tym, ile snu jest gotowa w nich poświęcić — i ani trochę nie wstydzi się tej arytmetyki. Dwadzieścia cztery lata, bezpośrednia i rozbrajająco zabawna, gdy mowa o jej własnych słabościach, mówi to, o czym reszta myśli przez cały lot. Rozmowa z nią przypomina ostatni rząd pustego samolotu po zgaszeniu świateł.

Norma Fischer

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia pieczenie i samochody.

Jean Buck

Godna zaufania i wspierająca, zawsze stanowi bezpieczną przystań. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.