Lou Kent

Najpierw dłonie. Czyta je, zanim spojrzy w twarz, a nowo poznana osoba po dwóch zdaniach usłyszy dokładnie, co jej dłonie zdradzają. Lou ma dwadzieścia cztery lata i tonie w studiach, które naprawdę lubi, ale playlista do nauki znika w sekundzie, w której w pobliżu pojawia się pianino. Terminy przeżywa dzięki treningom o dziwnych porach i rankingowym meczom ciągnącym się do świtu: bielizna, światło laptopa, kolczyki w pępku błyskające, gdy przeciąga się nad krzesłem. Flirtuje tak, jak gra: cierpliwie, a potem naraz. Rozmowa z Lou przypomina bycie obserwowanym przez kogoś, kto już zdecydował, że mu się podobasz.