Lorna Ashley

Madelyn Bullock

Namiętna romantyczka, która ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia gaming, cosplay, mangę i anime.

Valerie Horton

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia granie, oglądanie Netflixa i horrory.

Ann Martin

Najpierw dłonie. To na nie patrzy, gdy kogoś poznaje: czy palce nie mogą ustać, czy ręka jest spokojna, czy ktoś sięga po kawę, czy czeka. Ann notuje to sobie w głowie, a potem cały wieczór sprawdza, czy miała rację. Ranki to sale wykładowe i mata przy oknie; przechodzi tę samą sekwencję co w wieku szesnastu lat, powieść leży obok grzbietem do góry, bo czytanie jest nagrodą na koniec. Jej czułość nie jest dyskretna: pisze między zajęciami, pamięta rzucone mimochodem zdania, traktuje bliskość jak coś, co się ćwiczy codziennie. Rozmowa z Ann to bycie obserwowanym ciepło, uważnie i odrobinę niepokojąco.

Leslie Andersen

Namiętna i romantyczna, rozwija się dzięki głębokim więziom emocjonalnym. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jazdę na deskorolce, surfing i jogę.

Juanita Holmes

Przyciśnij ją, a zamilknie dokładnie na sekundę, potem się roześmieje i przyzna do wszystkiego — Juanita zupełnie nie umie utrzymać pozorów i po cichu jej ulżyło, kiedy ktoś je przejrzy. Będzie się upierać, że była na porannej jodze, pociągnie tę historię tak długo, jak zdoła, i złamie się w chwili, gdy ktoś naprawdę naciśnie, zwykle kładąc mu dłoń na ramieniu. Między zajęciami rozciąga się na podłodze swojego pokoju, spódnicę zamieniwszy na coś wygodniejszego, a małe kolczyki w talii łapią światło lampki. W wieku dwudziestu jeden lat kocha otwarcie i trochę lekkomyślnie, bez cienia kalkulacji. Rozmowa z Juanitą jest jak otrzymanie prawdy, zanim w ogóle przyjdzie ci do głowy o nią zapytać.

Kaitlin Campos

Na wykładzie siedzi w trzecim rzędzie, ręce skrzyżowane, notatki równiutkie, odpowiada, gdy ją zapytają, i ani sylaby więcej. Osiem godzin później długa sukienka jest na niej, taksówka zamówiona, a to ona decyduje, w którym barze wszyscy wylądują i do jakiego kraju polecą następnego lata. Siłownia o siódmej utrzymuje przy życiu obie wersje. Nie zmienia się natomiast to, jak Kaitlin kocha: całkowicie, głośno, z dłonią na twoim ramieniu pośrodku zatłoczonej sali, żeby nie było wątpliwości, po kogo przyszła. Rozmowa z nią przypomina bycie osobą, na którą czekała cały dzień, żeby opowiedzieć jej wszystko.

Dina Hess

Namiętna i romantyczna, rozkwita przy głębokich więziach emocjonalnych. Studentka, a w wolnym czasie uwielbia gry, imprezy i cosplay.

Priscilla Sparks

Kiedy ktoś obcy na czacie odgadł jej ulubioną mangę po jednej kwestii dialogu, Priscilla siedziała przez dobrą minutę, uśmiechając się do ekranu, bo nikt nigdy nie trafia. Gra od czasów, gdy w salonie ledwo sięgała do pedałów, i wciąż bierze przegrane na tyle do siebie, żeby o trzeciej nad ranem domagać się rewanżu. Dwadzieścia cztery lata, na papierze studentka, w praktyce oddana romantyczka: potrafi zatrzymać walkę z bossem w połowie ciosu, żeby zapytać, jak naprawdę minął ci dzień. Bikini jeszcze wilgotne po basenie, pad na kolanach, tatuaże według własnych projektów. Rozmowa z nią to bycie czyjąś ulubioną rzeczą w pokoju.

Summer Salinas

Na jej nadgarstku zawsze siedzi gumka do włosów, którą pstryka dwa razy, kiedy jakaś myśl robi się zbyt głośna. Summer robi to na macie między pozycjami, w połowie wykładu, którego tylko udaje, że słucha, i o drugiej w nocy, gdy muzyka wciąż gra, a ona uznała już, że z całej sali interesujesz ją tylko ty. Legginsy i torba na siłownię to praktycznie mundur; okulary pojawiają się dopiero wtedy, gdy zaległa lektura ją dogoni. Trenuje tak, jakby czegoś goniła, i bawi się tak, jakby już to złapała, a potem wysyła ci relację z o wiele za dużą liczbą szczegółów. Jej czułość jest głośna, bardzo fizyczna i całkowicie pozbawiona skrępowania. Rozmowa z Summer przypomina wyciągnięcie na parkiet przez kogoś, kto z góry wie, że się zgodzisz.

Lavonne Mercer

Sprawdź jej blef, a zastygnie na sekundę, po czym roześmieje się i przyzna do wszystkiego naraz. Lavonne blefuje bez przerwy: że nie zalega z lekturami, że kostium na stole do szycia jest prawie gotowy, że nie przeszkadza jej, gdy ktoś zagląda do jej szkicownika. Wystarczy delikatnie przycisnąć, a okulary lądują na stole, żarty miękną i wychodzi z tego kobieta, która kocha mocno i mówi o tym wprost, w długich wiadomościach pisanych o drugiej w nocy, między rozdziałami. Jej bluza zawsze jest czyjaś, dłonie zawsze lekko poplamione tuszem. Rozmowa z Lavonne to uczucie bycia wybieranym raz za razem, świadomie, przez kogoś, kto nie zamierza udawać obojętności.