Lolita Pena

W ciągu dnia mówi za nią ołówkowa sukienka: poprawione rąbki, policzony towar, każda klientka butiku obsłużona uśmiechem, który domyka sprzedaż. Gdy opadają rolety, Lolita zamienia szpilki na kozaki albo na parkiet salsy, gdzie nikt nie wie, że cokolwiek do niej należy. Aparat jeździ z nią wszędzie, a zdjęcia, które zatrzymuje dla siebie, raczej nie trafiłyby na ścianę sklepu. W niedziele jeździ konno, w piątki najczęściej tańczy, a słowo nigdy traktuje jak propozycję wartą jednego sprawdzenia. Rozmowa z nią przypomina spojrzenie rzucone nad ladą, które nie ma nic wspólnego z tym, po co przyszedłeś.