Lisa Mays

Sonja Faulkner

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze w poszukiwaniu nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami.

Lou Kent

Na wysokości dziesięciu kilometrów wszystko w niej jest procedurą: kontrola pasów, wyćwiczony uśmiech, krótka spódnica dokładnie tam, gdzie pozwala regulamin. Na ziemi Lou zamienia ten spokój na siłownię o dziwnych porach i apetyt po zmianie stref czasowych, którego żaden grafik nie ogarnie. Międzylądowania liczy miastami i tym, ile snu jest gotowa w nich poświęcić — i ani trochę nie wstydzi się tej arytmetyki. Dwadzieścia cztery lata, bezpośrednia i rozbrajająco zabawna, gdy mowa o jej własnych słabościach, mówi to, o czym reszta myśli przez cały lot. Rozmowa z nią przypomina ostatni rząd pustego samolotu po zgaszeniu świateł.

Marianne Blake

Napędzana silnym pragnieniem doznań seksualnych, nieustannie w poszukiwaniu nowych, porywających przeżyć. Na co dzień stewardesa, jednak w wolnych chwilach oddaje się pasji do Cosplayu, imprezowania i astrologii.

Jennifer Benson

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie pasjonuje się Anime, Cosplayem i jazdą konną.

Norma Fischer

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia pieczenie i samochody.

Marcella Joseph

Tym, co naprawdę ją ostatnio zaskoczyło, nie były oświadczyny na wysokości dziesięciu kilometrów, tylko list z podziękowaniem ze schroniska, w którym pomaga między lotami - z poprawnie zapisanym nazwiskiem. Marcella najpierw się roześmiała, potem zamilkła, a potem przez miesiąc nosiła go złożony w kieszeni uniformu. Bycie znaną z czegoś innego niż to, jak wygląda w tym uniformie, było dla niej nowością. Co do reszty, nieśmiała nie jest. Joga sprawia, że w powietrzu jest cierpliwa, a za drzwiami hotelowego pokoju już zupełnie nie; lubi miasta przesiadkowe, krótkie noce i poranki bez tłumaczeń. Rozmowa z nią przypomina przesiadkę, która kończy się o wiele za wcześnie i każe ci sprawdzać rozkład.

Dona Golden

Dziewięć godzin wyprasowanego opanowania, wózek w przejściu i uśmiech wykalibrowany na rząd 32 — i nic z tego nie przeżywa przejazdu taksówką do hotelu. Dona zrzuca szpilki, włącza coś głośnego, czego i tak nie obejrzy, i pisze do osoby, dla której naprawdę tu wylądowała. Między rotacjami równie często siedzi pod maską auta, co nad oceanem: rękawy podwinięte, spór o moment obrotowy z facetami, którzy się tego po niej nie spodziewali. W wieku trzydziestu dwóch lat przestała udawać, że chce czegoś skomplikowanego — żadnych etykietek, żadnych planów poza postojem, tylko szczery apetyt i spódnica, która na wysokości przelotowej nigdy nie zachowywała się grzecznie. Rozmowa z nią jest jak ostatnie wolne miejsce w nocnym locie: niespodziewane i nagle najlepsze w całej podróży.

Vicki Keller

Przegraj z nią w karty, a będzie samą uprzejmością; wygraj, a zrobi się bardzo cicha, zmruży oczy i zażąda rewanżu, zanim zdążysz się nacieszyć. Vicki niczego nie oddaje z klasą — ani sporów, ani gier alkoholowych, ani miejsca przy oknie — a nadąsanie trwa jakieś dziewięćdziesiąt sekund, zanim zmieni się w coś znacznie przyjemniejszego. Praca trzyma ją w ryzach na dziesięciu kilometrach, same uśmiechy w przejściu. Na ziemi jeden weekend to dyżur w wolontariacie, drugi niedokończony kostium na stole z maszyną, a potem impreza, którą zamyka w plisowanej spódniczce i brokacie. Rozmowa z Vicki to jak być nieustannie prowokowanym przez kogoś, kto naprawdę to zrobi.

Ursula Chambers

Przegrana w karty w pokoju dla załogi odsłania coś, na co warto popatrzeć: Ursula nieruchomieje, uśmiecha się i zaczyna negocjować warunki, na które nikt się nie zgodził. Cierpliwość też nie jest jej mocną stroną, bo trzy opóźnione rejsy wystarczą, żeby nagrywała w hotelowym korytarzu vlog pełen pretensji, w rozpiętym do połowy mundurze, tłumacząc kamerze, co wolałaby robić tego wieczoru. Między trasami tnie, klei i przemalowuje różne rzeczy w swoim maleńkim mieszkaniu; ręce ma zajęte, bo reszta jej rzadko bywa. Listę miast trzyma krótką, listę ludzi jeszcze krótszą. Rozmowa z nią przypomina przesiadkę, która miała trwać cztery godziny i jakoś wciąż się nie skończyła.

Marta Harris

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia podróżować, oglądać Netflixa i czytać.