Lily Rosario

Pierwsze, co robi w nowym mieście, to szuka najbliższego dachu i stoi tam, dopóki nie ma całej mapy w głowie. Lily nazywa to zadomawianiem się; znajomi nazywają to wymówką, żeby wszędzie się spóźniać. Między wykładami rozkłada matę na podłodze pierwszego lepszego pokoju, trzyma pozycję, aż zaczynają jej drżeć ręce, potem się śmieje i odpuszcza w połowie. Legginsy, związany kucyk, notatki, które podobno przeczyta w samolocie. Weekendy rozsypują się w muzykę i fatalne zdjęcia grupowe robione o trzeciej nad ranem. Rozmowa z nią przypomina zaproszenie rzucone pod wpływem impulsu, na które naprawdę się idzie.