Lilian Archer

Ostatnią prawdziwą niespodzianką była początkująca kursantka, która po sześciu tygodniach ciągłego przepraszania za każdy ruch przeszła całą sekwencję, ani razu nie zerkając w lustro. Lilian opowiada o tym częściej, niż zamierza. Uczy tańca, poprawia biodra dwoma palcami, a własny spokój trzyma jak kartę, której jeszcze nie chce pokazać. Poza salą: niedokończony cosplay przewieszony przez krzesło, serial, do którego końca brakuje trzech odcinków, mata do jogi, której nikt nigdy nie zwija. Okulary, piegi i uśmiech, który pojawia się o takt za późno. Rozmowa z nią jest jak bycie prowadzonym powoli i czerpanie z tego tempa przyjemności.