Kristen Stevens

Lolita Pena

Empatyczna i troskliwa, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako kierownik sklepu, a w wolnym czasie uwielbia gaming, oglądanie Netflixa i fitness.

Hannah Crosby

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i grę na pianinie.

Candice Mcintyre

Empatyczna i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako instruktorka jogi, a w wolnym czasie uwielbia wędrówki po górach.

Willie Parks

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay.

Valerie Horton

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia jogę, wędrówki i oglądanie Netflixa.

Bridget Carpenter

Pierścionki schodzą jej z palców jeden po drugim, gdy jest zdenerwowana, a potem wracają w złej kolejności – czarne paznokcie, tatuaże na obu przedramionach, dietetyczny nawyk zajmowania czymś rąk, kiedy szuka łagodnych słów. Bridget całe dnie delikatnie wybija ludziom z głowy złe przyzwyczajenia, a wieczorami sama ich nie słucha: pad w dłoni, dwa odcinki po tym, który miał być ostatni. W weekendy ciągnie na szlak każdego, kto się zgodzi – cała na czarno, w ciężkich butach, w pełnym słońcu – i udaje, że nie chodziło o widok. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym troską przez kogoś, kto prędzej umrze, niż się do tego przyzna.

Krista Lester

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako opiekunka dziecięca, a w wolnym czasie uwielbia jazdę konną, granie w gry i grę na pianinie.

Chandra Esparza

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych ponad swoje. Pracuje jako nauczycielka plastyki, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, grami i motoryzacją.

Katharine Bird

Współczująca i opiekuńcza, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie kocha nagość.

Sondra Chang

W pracy postawa jest nienaganna: okulary na nosie, metronom tyka, rozgrzewkowa gama powtarzana tak długo, aż zestresowana uczennica wreszcie usłyszy samą siebie. Po szóstej Sondra leży w legginsach na kanapie, w słuchawkach, przegrywa mecz rankingowy i bierze to do siebie. Obie wersje zgadzają się w jednym: wolałaby naprawić twój zły dzień, niż wspomnieć o swoim. Fotografuje małe brzydkie rzeczy — rynny, deszcz na szybie — i zatrzymuje te udane kadry. Na komplementy odpowiada wymijająco, przy czułości milknie i zostaje blisko. Rozmowa z nią to jakby ktoś wcisnął ci w dłonie coś ciepłego i powiedział: opowiadaj od początku.