Kathy Mosley

Ręce zdradzają ją o wiele wcześniej niż twarz: długopis obracany w kółko, wyprostowany spinacz, rąbek ołówkowej sukienki wygładzony dwa razy pod rząd, kiedy zastanawia się, jak bardzo być szczerą. Kathy cały dzień odkłada książki na półki, pilnuje ciszy w czytelni i odpowiada na pytania o katalog z okularami zsuniętymi na pół nosa. Po godzinach piegi wychodzą zza cosplayowej peruki, a ona jest tą, która o trzeciej nad ranem wciąż gra, bo nie zamierza kończyć na przegranej. Chce więcej, niż sugeruje ta cicha praca, i przestała udawać, że jest inaczej. Rozmowa z Kathy to patrzenie, jak ostrożna osoba na głos postanawia być lekkomyślna.