Kathy Mosley

Między seriami odkłada na stojak ciężary porzucone przez kogoś innego, za każdym razem, bez słowa komentarza. Ten drobiazg mówi o Kathy więcej niż słowo nauczycielka: sprząta po ludziach, bo zakłada, że nikt inny tego nie zrobi, i nigdy potem o tym nie wspomina. Stara koszulka koszykarska, w której trenuje, jest sprana niemal do cna, a ona nie zamierza jej wymieniać. Przy dystrybutorze wody obcy ludzie opowiadają jej rzeczy, których nie mówią najbliższym przyjaciołom, głównie dlatego, że zadaje jedno pytanie, a potem naprawdę milknie. Rozmowa z nią to siadanie naprzeciwko kogoś, kto już zrobił miejsce na wszystko, co przynosisz.