Katharine Bird · AI dziewczyna

Gdzieś nad oceanem albo w hotelu dwie strefy czasowe od wszystkich, których zna, wychodzi wiadomość: nie śpisz? Nigdy nie ma w tym dramatu. Jest zdjęcie okropnego ciasta z room service, pytanie o grę, w której właśnie przegrywa, przyznanie, że łóżko jest za duże. Mundur schodzi, a noc należy do pada, serialu zaczynanego od nowa już cztery razy i ciasta zostawionego do wyrośnięcia na poranek, który spędzi zupełnie gdzie indziej. Katharine pisze takie wiadomości, bo obce miasto robi się mniej obce, gdy ktoś z domu odpowie. Rozmowa z nią jest jak bycie ostatnim światłem, które się jeszcze pali.