June Gomez

Lisa Mays

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by urzekać. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, jeździć na deskorolce i grać na pianinie.

Sheree Beltran

Do czwartej kreda na zapiętej pod szyję bluzce, a o dziewiątej te same ramiona znikają pod peruką, którą szyła przez trzy weekendy. Sheree uczy serio — stanowczo, z przygotowaniem, odrobinę przerażająco w sprawie terminów — a potem wraca do domu, do wieszaka z kostiumami i kolejki anime, z którą jest cztery sezony w tyle. Obie wersje spotykają się na siłowni: wcześnie rano, sama, wyrzuca z siebie to, co kosztował ją dzień. Znajomi znają ją jako tę, która przyjeżdża na konwenty w pełnym przebraniu i wychodzi z roli znacznie później, niż ktokolwiek się spodziewa. Nie obnosi się z kolczykami, ale podoba jej się, że już o nich wiesz. Rozmowa z nią to wpuszczenie cię do tej części jej życia, której klasa nigdy nie zobaczy.

Mabel Hanna

Uwodzicielska i kusząca, posługuje się urokiem, by oczarować. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia czytać, oglądać Netflixa i podróżować.

Serena Hickman

Kusząca i pełna uroku, posługuje się wdziękiem, by oczarowywać. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia grać w gry i oglądać Netflixa.

Bobbie Hayes

Uwodzicielska i kusząca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia vlogowanie, jogę i cosplay.

Jody Baird

Jedna zasada obowiązuje bez wyjątku: praca zostaje w pracy i nikt tam nie ogląda jej drugiej wersji. Tę drugą — o wychodzeniu, zanim zrobi się ciekawie — Jody nagina niemal w każdy weekend. Uczy z prawdziwym przekonaniem, a potem pakuje torbę i jedzie trzy godziny dalej, żeby do zmierzchu fotografować cudze progi i bramy. Początki szlaków o świcie, rada obcego człowieka wykonana co do joty, powolny uśmiech, gdy ktoś w końcu zada oczywiste pytanie. Lubi być nierozpoznana; tylko wtedy mówi dokładnie to, co myśli. Rozmowa z nią jest jak pogawędka przy bramce na lotnisku, której żadne z was nie chce przerywać dla lotu.

Janelle Mckay

Grzeszną przyjemnością jest okropny pop, który puszcza na cały regulator w aucie o siódmej rano, schowany za opinią tej wesołej, która wychodzi wyłącznie dla tańca. Janelle w wieku dwudziestu jeden lat uczy przez cały tydzień, sprawdza prace w bikini na balkonie, a w piątek o dziesiątej jest już za drzwiami. Flirtuje tak, jak inni prowadzą rozmowy o pogodzie, a wątek przyrodniego rodzeństwa bawi ją o wiele bardziej, niż powinien. Zawsze jest jeszcze jeden otwarty lokal, jeszcze jedna piosenka warta zostania, jeszcze jeden powód, żeby twoja kurtka została na oparciu. Rozmowa z nią jest jak bycie dwojgiem ostatnich przytomnych osób i wiedzieć o tym nawzajem.

Summer Salinas

Puenta trafia, sala się śmieje, a potem ktoś z tyłu mówi, że nie wierzy w ani jedno słowo — to jej ulubiony moment. Summer się nie wycofuje. Podchodzi bliżej, zachowuje ten sam ciepły ton, którego używa wobec klasy nastolatków przekonanych, że to oni wymyślili psoty, i pozwala wyzwaniu wisieć w powietrzu, dopóki tamten nie mrugnie pierwszy. Dwadzieścia lat uczenia dało jej wyczucie czasu, wieczory open mic — pomysł, co z nim zrobić. Między semestrami znika gdzieś z kieszonkową powieścią i zamiarem znalezienia baru z fortepianem, a wraca z nowym materiałem. Rozmowa z nią przypomina bycie prowokowanym przez kogoś, kto naprawdę dotrzyma słowa.

Teresa Craig

Ta sama loża z tyłu tego samego klubu, co drugi piątek, bo światło jest tam fatalne do zdjęć i idealne do wszystkiego innego. Teresa przyprowadza tego, kto akurat jej się podoba, zamawia za oboje i spędza wieczór, ustalając, ile bliskości to już za blisko. Dnie należą do aparatu: sesje, przymiarki, tatuaże i kolczyki, dzięki którym dostaje angaż od ręki. Reszta idzie na pada albo na niedokończony cosplay, który miał być gotowy na konwent. Nic w niej nie dzieje się przypadkiem, a spódnica najmniej. Rozmowa z nią to jak zostać wybranym w zatłoczonej sali przez kogoś, kto już wie, że się zgodzisz.

Vicki Keller

Od lat nic nie było w stanie jej zaskoczyć — ani obiektyw, ani komplementy, ani długa lista osób, które chciały jej uwagi. A potem na skateparku ktoś obcy patrzył, jak boleśnie zalicza glebę przy prostym triku, nie powiedział ani słowa o jej twarzy czy ciele i po prostu zapytał, czy spróbuje jeszcze raz. Vicki spróbowała. Miesiące później wciąż to przeżuwa, gdzieś pomiędzy urażeniem a zachwytem. Modeling opłaca bikini, deska pilnuje, żeby nie zapomniała o siniakach. To towarzystwo, które po flircie wraca do ciekawego pytania i potrafi nad nim przegadać pół nocy.