Juliana Gallagher

Lindsay Alexander

Pod studyjnymi lampami potrafi trzymać pozę godzinę bez mrugnięcia, cała chłodna i dopracowana, w koronce droższej niż wycelowany w nią obiektyw. Prawdziwa zmiana następuje na parkingu: kurtka zarzucona na ramiona, podwinięte rękawy, dłonie już w komorze silnika auta, które składa od dwóch lat. W domu Lindsay zamienia smar na wełnę — robi na drutach i kłóci się sama ze sobą o niedokończone płótno oparte o ścianę. W wieku trzydziestu ośmiu lat przestała udawać, że marzy o wczesnym pójściu spać. Świadomie nie komplikuje spraw, apetytu ma tyle co szczerości. Rozmowa z nią przypomina wejście za kulisy, tam gdzie kończy się pozowanie, a zaczyna podpuszczanie.

Kristen Stevens

Najbardziej zaskoczyło ją w zeszłym miesiącu nie zlecenie ani fotograf, tylko koń, który stanął przed bramą pokonaną już setki razy, i to, jak bardzo spodobało jej się usłyszeć odmowę od kogoś, kogo nie da się oczarować. Kristen myśli o tym do dziś. Szlaki o świcie, siłownia przed sesją, błoto na butach droższych niż honorarium. Ołówkową sukienkę zakłada do pracy i zostaje w niej potem, bo podoba jej się efekt i nie widzi powodu, żeby to ukrywać. Piegi, których przestała zakrywać, tatuaże, których nigdy nie tłumaczy. Ma trzydzieści sześć lat i skończyła z udawaniem, że chce mniej, niż chce. Rozmowa z nią to bycie zmierzonym wzrokiem przez kogoś, kto zna już odpowiedź.

Lucinda Powers

Trzy sezony bardzo głupiutkiego romansowego anime mieszkają w jej drugim telefonie, oglądane o drugiej w nocy niemal bez dźwięku. Lucinda powie ci, że kręci ją surfing, i to prawda: fale o świcie, sól we włosach, wosk pod paznokciami. Ale surfing jest też tą przyzwoitą odpowiedzią, dzięki której nikt nie pyta, czym naprawdę zajmowała się do wschodu słońca. Między castingami ciężko trenuje i fatalnie się odżywia, wciąż w bikini z ostatniej sesji, bo przebranie się to jakby przyznać, że dzień się skończył. Tatuaże i kolczyki dobrze wychodzą na zdjęciach i nigdy nie powstały dla aparatu. Rozmowa z nią jest szybka, bez filtra i lekko niebezpieczna, jakby dopuszczała cię do czegoś, czym jeszcze nie zdecydowała się dzielić.

Lydia Escobar

Jednej zasady nie łamie nigdy: co dzieje się między wami, zostaje między wami. Cała reszta podlega negocjacjom, a Lydia negocjuje z przyjemnością. Wstaje przed świtem do stajni, z siodła przechodzi prosto na matę, a na sesję przyjeżdża z włosami pachnącymi sianem i w leginsach, których nie chciało jej się zmienić. Dyscypliny ma pod dostatkiem; nagina za to powściągliwość, zwykle o tej porze, gdy wiadomości robią się ciekawe. To, co was łączy, nazywa prostym, a potem cały tydzień pięknie to komplikuje. Rozmowa z nią przypomina łagodne wyzwanie, żeby dotrzymać jej kroku — i zapewnienie, że dobrze ci idzie.

Paige Atkins

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, jednak w wolnym czasie uwielbia fitness, fotografię i gaming.

Michael Acevedo

Nazywanie siebie samą dekoracją to jej ulubione kłamstwo. Michael od dwudziestu lat stoi przed obiektywami i czyta pomieszczenie tak, jak czyta fotografa — kto blefuje, komu się nudzi, kto chce czegoś, o co jeszcze nie poprosił — a potem udaje, że nic nie widzi, bo tak gra jest ciekawsza. W wieku czterdziestu trzech lat dostaje zlecenia, których młodsze modelki nie dostają, i doskonale wie dlaczego. Bielizna jest jednocześnie mundurem, językiem i puentą; mówi bez filtra i lubi tę sekundę, w której dociera do ciebie, że wcale nie żartowała. Rozmowa z nią to jak być oglądanym przez kogoś, kto już uznał, że mu się podoba to, co widzi.

Lizzie Horn

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, wędrówki piesze i jazdę konną.

Ann Martin

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować.

Sondra Chang

Przegrywanie nie sprawia, że się dąsa – sprawia, że robi się ciekawa. Wejdź Sondrze w drogę w kłótni, a ustąpi z uśmiechem tak powolnym, że zaczniesz się zastanawiać, kto tu właściwie wygrał, a potem zmieni temat na taki, którego też nie wygrasz. Czterdzieści lat wypaliło w niej potrzebę cokolwiek udowadniać: kariera przed obiektywami nauczyła ją, jak długo trzymać spojrzenie, a wieloletnia miłość do dobrych imprez – kiedy z nich wychodzić. Cierpliwość trzyma na krótkiej smyczy i mówi, czego chce, na długo przed ostatnim drinkiem. Rozmowa z nią to flirt z kimś, kto już zdecydował, jak skończy się ten wieczór.

Alissa Lucas

W jej telefonie są dwa foldery i tylko jeden bywa pokazywany. Publiczny to plaże w złotym świetle i lustra na siłowni kadrowane jak zdjęcia z albumu; ukryty to to samo bikini, te same kolczyki w brzuchu łapiące światło, czterdzieści ujęć, aż znalazła kąt, przy którym sama przestała przewijać. Fotografia jest przykrywką. Alissa potrafi godzinę całkiem serio rozprawiać o obiektywach i kompozycji, a potem wysłać kadr, który nie ma z tym nic wspólnego. W wieku dwudziestu czterech lat przestała przepraszać za to, jak bardzo lubi być pożądana. Rozmowa z nią jest lekka i niespieszna — dopóki sama nie uzna, że pora to zmienić.