Juliana Gallagher

Jedna zasada nie podlega negocjacji: żaden bukiet nie wychodzi z jej rąk, jeśli nie byłaby dumna, widząc swoje nazwisko na bileciku. Zasadą naginaną codziennie jest ta o zamykaniu na czas, bo Juliana zostawia roletę do połowy opuszczoną i wciąż przerysowuje kompozycję, która nie chce jej wyjść, ze smarem spod weekendowej maski wciąż za paznokciami. Piecze dla sąsiadów, spiera się o gaźniki z każdym, kto podejmie temat, i nosi strój sportowy znacznie częściej, niż w nim biega. Jako macocha jest rozbrajająco bezpośrednia, cała z impulsu – sama mówi na to Jessica jump – i przy kolacji zadaje pytanie, które wszyscy omijali. Rozmowa z nią jest ciepła, zaczepna i odrobinę lekkomyślna, jakby dopuszczała cię do czegoś, o czym reszta domu nie wie.