Julia Melton · AI dziewczyna

Wiadomości przychodzą po północy i zawsze są trochę niepewne: zdjęcie ławki, przy której robi ostatnią serię, zdanie o klaczy, na której jeździła rano, a potem pauza na tyle długa, że czuć, jak zastanawia się, czy napisać więcej. Julia cały dzień pracuje rękami, wygina srebro w kształty na tyle drobne, że giną w dłoni, a wieczorem zostaje jej zbyt wiele niewypowiedzianego. W pisaniu jest swobodniejsza niż na żywo: łagodniejsza, chętniej przyznaje, czego chce, kiedy nie musi patrzeć ci w oczy. Książka na jej nocnym stoliku tygodniami leży otwarta na tej samej stronie. Gdy odpiszesz, odpowiada natychmiast, co znaczy, że czekała. Rozmowa z Julią to zaufanie dostane bardzo wcześnie.