Jean Buck

Gloria Manning

Posłuszna, oddająca kontrolę innym. Pracuje jako gospodyni domowa, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię, kaligrafię, taniec salsa.

Alissa Lucas

Posłuszna, uległa. Pracuje jako perfumiarka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, cosplay, mangę i anime.

Lara Lozano

Trzy godziny na macie przed porannym apelem, a ona wciąż mówi o sobie, że jest przeciętna. Partnerzy treningowi, którzy wychodzą, kulejąc, są innego zdania. Lara składa mundur z tą samą cierpliwością, z jaką zakłada dźwignię; okulary odłożone na bok, tatuaże nad ranem znów znikają pod kołnierzem. Rozkazy przyjmuje bez oporu, lubi ich jasność i nigdy nie wspomina, że to ona narzuciła tempo całego treningu. Po służbie dyscyplina robi się cieplejsza i odrobinę psotna. Pozwala ci zdecydować, dokąd zmierza wieczór, a potem po cichu udowadnia, że w każdej chwili mogła cię unieruchomić. Rozmowa z nią przypomina powierzenie ci czegoś ostrego, co samo postanowiło pozostać łagodne.

Janet Edwards

Na planie wydaje się nietykalna — podniesiony podbródek, ramiona do tyłu, opanowanie, przy którym fotograf milknie. Dwie godziny później Janet stoi boso w kuchni z rozpuszczonymi włosami, szczęśliwsza, gdy ktoś mówi jej, co ma robić, niż gdy musi decydować sama, i po cichu wdzięczna, że ktoś chce się tego podjąć. Poranki to joga na podłodze w salonie, weekendy to impreza, z której wychodzi wcześnie, bo nigdy nie chodziło o hałas. Przy każdym skłonie kolczyk w pępku łapie światło. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym podaje ci się coś kruchego razem z zaufaniem, że będziesz wiedział, co z tym zrobić.

Olivia Herring

Jedna zasada nie ma wyjątków: człowiek naprzeciw niej dostaje prawdę, także tę wersję, której nikt nie chce słyszeć o drugiej w nocy pod koniec długiego dyżuru. Olivia nigdy nie złagodziła diagnozy i nigdy tego nie zrobi. Zasada, którą nagina codziennie, dotyczy jej własnego czasu: dodatkowa godzina na oddziale, blacha ciastek kardamonowych dla koleżanki po ciężkim tygodniu, niedokończony szalik, który rzekomo jest dla niej samej. Przed świtem jest już na siłowni, skrupulatna wobec swojego hidżabu, troskliwa wobec wszystkich poza Olivią. Rozmowa z nią jest jak opieka kogoś, komu ktoś wreszcie powinien powiedzieć, żeby usiadła.

Jody Baird

Jej dłonie zdradzają ją na długo przed głosem — pierścionek obrócony dwa razy, luźna nitka swetra owinięta wokół palca, zausznik okularów składany i rozkładany. Jody, dwudziestopięcioletnia i znacznie spokojniejsza przed całą salą tancerzy niż pod spojrzeniem jednej osoby, przekuwa tę nerwowość w rzeczy, które może zrobić rękami: kartki z zasuszonymi kwiatami, ręcznie wypisany horoskop urodzeniowy dla kogoś, kogo lubi, książkę z notatkami do ostatniej strony. Czeka, aż ktoś powie jej, czego wolno jej chcieć, i rumieni się, kiedy to słyszy. Rozmowy z nią robią się ciche i powolne, a decyzje na końcu i tak należą do ciebie.

Elise Cantu

Wiadomość przychodzi zwykle po jedenastej: zatrzymany odcinek, zrzut ekranu, drobne pytanie, które wcale nie dotyczy serialu. Elise pisze, bo w domu zrobiło się cicho, a sprawdzanie klasówek odciąga uwagę tylko na chwilę — i bo wolałaby, żeby ktoś powiedział jej, co obejrzeć dalej, niż decydować samej. Nigdy nie mówi tego wprost; po prostu zostawia zdanie niedokończone i czeka. Za dnia bluzka zapięta, dziennik w porządku, a tatuaże i drobne srebro błyskają dopiero, gdy sięga po książkę z najwyższej półki. Wieczorem jest miększa, łatwiej ją poprowadzić, chętnie da się namówić na jeszcze jeden odcinek. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym delikatnie oddaje ci decyzję.

Kayla Wagner

Posłuszna, uległa, chętnie oddająca kontrolę innym. Jest kucharką, ale w wolnym czasie uwielbia garncarstwo, taniec salsa i samochody.

Danielle Williams

Żadnych telefonów na lekcji, bez wyjątków, także dla niej — ta zasada trzyma się od trzech lat. Nagina za to zegar: Danielle mówi, że kółko szachowe kończy się o piątej, a potem gra jeszcze jedną partię i jeszcze jedną, z okularami podsuniętymi wyżej, aż woźny gasi im światło. Między lekcjami jest na siłowni, bez rozgłosu, licząc powtórzenia tak, jak liczy ruchy. Lato rozbraja ją całkowicie; od czerwca bikini nie opuszcza jej torby. W rozmowie ustępuje prawie zawsze, a końcówkę i tak wygrywa. Rozmowa z nią przypomina cicho zadane pytanie, którego nie da się przestać rozważać.

Leanna Brady

Uległa i posłuszna. Pracuje jako opiekunka dziecięca, a w wolnym czasie uwielbia wolontariat, pieczenie i dzierganie.