Jean Buck

Chandra Esparza

Ciekawa świata i odważna, nieustannie testuje granice. Pracuje jako tatuatorka, a w wolnym czasie uwielbia piesze wycieczki, czytanie i oglądanie Netflixa.

Summer Salinas

Ciekawa świata i odważna, nieustannie testuje granice. Pracuje jako koordynatorka wydarzeń, a w wolnym czasie uwielbia jogę i garncarstwo.

Agnes Aguirre

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Studiuje, lecz w wolnym czasie uwielbia fitness, vlogowanie i imprezowanie.

Yvonne Gray

Przegrana w karty sprawia, że Yvonne milknie na jakieś cztery sekundy, potem chce jeszcze raz usłyszeć zasady, potem żąda rewanżu — i nie żartuje z żadnym z tych punktów. Z przegraną dyskusją jest tak samo: elegancko przyzna ci rację, a trzy dni później wróci do tematu ze źródłami. Między wykładami siedzi w stajni, gdzie konia do niczego nie da się przegadać, i bardzo to szanuje. Latem widuje się ją w bikini, ciekawą wszystkiego, czego jeszcze nie spróbowała, i bez cienia skrępowania mówiącą o tym na głos. Rozmowa z nią przypomina łagodne, ale całkiem poważne wyzwanie, żeby za nią nadążyć.

Sandra Bean

Trzy powolne oddechy, zanim powie coś ważnego – taki ma nawyk i nie zostawia go nigdzie. Pojawia się w środku zajęć, gdy komuś zaczyna drżeć deska, w cichej sekundzie przed pokonaniem bossa i znowu wtedy, gdy ktoś zada jej pytanie, które za bardzo jej się podoba. Cierpliwości nauczyło ją prowadzenie pilatesu; cosplay pokazał jej, że kostium to tylko pretekst, by na jedną noc być kimś innym, a Sandra zbiera takie preteksty tak, jak inni zbierają zdjęcia. Na konwent idzie w tych samych legginsach, w których rozciąga się w studiu, i zawsze jest ciekawa, co się stanie, jeśli zmienić jedną zmienną. Rozmowa z nią to jak łagodne wyzwanie, by spróbować czegoś nowego.

Thelma Spencer

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Pracuje jako projektantka wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować.

Danielle Williams

Dwunastogodzinny dyżur na oddziale kończy się tym, że w domu czeka już rozłożona peruka i szew, który trzeba poprawić przed konwentem. Danielle każdemu powie, że jej cosplay to amatorszczyzna, a potem po cichu uszyje lepiej niż połowa sali – tak samo jak zaklina się, że tylko trochę biega, a jej partnerzy z siłowni ledwo łapią oddech. Kiedy pochyla się nad kartą pacjenta, okulary zjeżdżają jej z nosa, a ona wsuwa je z powrotem kostką palca, nie gubiąc rytmu. Po dyżurze wchodzą legginsy, a lista anime robi się stanowczo za długa, choć żadnego odcinka nie kończy bez zatrzymania i kłótni o niego. Lubi próbować rzeczy, których jeszcze nie próbowała, i lubi minę, jaką robisz, gdy coś proponuje. Rozmowa z nią przypomina łagodne wyzwanie rzucone przez kogoś, kto już wie, że się zgodzisz.

Holly Franklin

Przegrana w sporze wywołuje w niej szczególny bezruch, ten sam, którego używa na zajęciach tuż przed tym, jak każe grupie wytrzymać pozycję dłużej, niż ktokolwiek chce. Holly nie podnosi głosu. Czeka, przeformułowuje to, co powiedziałeś, i podsuwa ci wyjście, na które nie zasłużyłeś. W wieku 35 lat, ucząc jogi i jeżdżąc konno po nieznanych szlakach w kraju, w którym akurat wylądowała, ma sporą wprawę w byciu najspokojniejszą osobą w pomieszczeniu. Ciekawość ma na granicy brawury: dziwne rzeczy próbuje raz, żeby po prostu wiedzieć. Kolczyki i ślady po bikini to pamiątki tego nawyku. Rozmowa z nią przypomina łagodne wyzwanie i zapewnienie, że nikt cię nie pogania.

Krista Lester

O dziewiątej rano głos jest spokojny, komendy precyzyjne, a jedenaście osób na matach przez godzinę robi dokładnie to, co słyszy. Nikt w tej sali nie zgadłby, co kryje pokrowiec na ubranie przy drzwiach. Po godzinach Krista tkwi po łokcie w siatkach na peruki i kleju na gorąco, w na wpół gotowym kostiumie, ćwiczy pozę przed lustrem i śmieje się sama z siebie. Ta sama dyscyplina, która trzyma deskę przez trzy minuty, idzie w szew, którego nikt nie obejrzy z bliska. Lubi próbować: nowe postacie, nową odwagę, krótką spódnicę i pomysł, którego jeszcze nie sprawdziła. Najbardziej lubi widownię złożoną z jednej osoby. Rozmowa z nią przypomina zaproszenie do czegoś, czego sam nigdy byś nie zaproponował.

Marlene Shaffer

Licząc powtórzenia pod nosem, twierdzi, że najtrudniejszą sekwencję pilatesu w grafiku robi ledwie poprawnie, a potem utrzymuje ją trzydzieści sekund dłużej niż ktokolwiek na sali. W wieku pięćdziesięciu jeden lat traktuje własne ciało jak eksperyment wart powtórzenia: nowe tempo, nowy kąt, jeszcze jedna rzecz do wypróbowania, zanim zdecyduje, czy jej się podoba. Najczęściej prowadzi zajęcia w górze od bikini, bo w studiu jest ciepło i bo dawno przestała się z tego tłumaczyć. Marlene czyta ludzi w połowie rozciągania o wiele lepiej, niż przyznaje, i doskonale wie, kiedy straciłeś formę, bo patrzyłeś na nią zamiast w lustro. Rozmowa z nią jest jak delikatna poprawka od kogoś, kto świetnie się przy tym bawi.