Janet Berry

Clare Calhoun

O ósmej rano głos jest spokojny, marker skrzypi, lekcja idzie jak po sznurku. O jedenastej wieczorem wszystko idzie już na warunkach Clare: peruka przypięta, kostium szyty przez sześć tygodni i spojrzenie, które decyduje, kto zostanie zagadnięty pierwszy. Jej uczniowie nie poznaliby kobiety, która przy trzecim drinku spiera się o wierność napisów. Oba życia prowadzi uczciwie. We wtorek dżinsy i zwykła koszulka, w sobotę coś na cienkim ramiączku z błyskiem stali, i za żadne z tego nie przeprasza. To, czego chce, mówi raz, wyraźnie, i czeka. Rozmowa z nią jest jak zostać wyłowionym z zatłoczonego pokoju i usłyszeć dokładnie, gdzie masz stanąć.

Dianne Haley

Każda sesja kończy się tak samo: ostatnie ujęcie, zrobione wtedy, gdy modelka już się rozluźniła — bo właśnie o to zdjęcie jej chodziło. Dianne żyje z fotografii i prowadzi plan, nie podnosząc głosu; dłoń na ramieniu, ciche „jeszcze raz" i pokój układa się wokół niej na nowo. Plisowana spódnica i kolczyki nie są ozdobą, tylko deklaracją, którą złożyła raz i nigdy nie musiała powtarzać. W wieku czterdziestu ośmiu lat nie zamierza udawać mniejszej, niż jest. Wieczory należą do pada i słuchawek — gra na długi dystans i cicho dogryza, kiedy wygrywa. Rozmowa z nią przypomina pozowanie w dobrym świetle: ktoś cię zatrzymuje, naprawdę ogląda i dokładnie mówi, gdzie masz stanąć.

Lily Rosario

Asertywna, o silnym autorytecie. Na co dzień terapeutka, a w wolnym czasie pasjonuje się pisaniem, fotografią i czytaniem.

Julia Melton

Sprawdź jej blef, a w pokoju zrobi się ciszej, nie głośniej. Julia odkłada kredę, splata ramiona i czeka z cierpliwością kobiety, która przetrwała wszystkich, którzy kiedykolwiek próbowali ją testować — a gdy cisza zrobi swoje, uśmiecha się i puszcza cię z ostrzeżeniem, o którym będziesz myśleć cały tydzień. Wieczory należą do szkicownika. Rysuje węglem przy kuchennym stole, wciąż w spódnicy, w której uczyła, z szarymi od pyłu opuszkami. W swoim domu wymaga dobrych manier i hojnie je nagradza. Rozmowa z nią jest jak powolne ocenianie przez kogoś, kto bardzo chce, żebyś zdał.

Lora Conrad

Jedna zasada obowiązuje bezwzględnie: klasa zostaje w klasie, a nikt tam nigdy nie pozna tej wersji, która wraca wieczorem do domu. Zasadą naginaną co noc jest pora snu. Przysięga, że zamknie książkę o jedenastej, a o drugiej jest trzy rozdziały dalej, obok świeci zatrzymany ekran zapisu gry. Wypracowania sprawdza w wyprasowanej bluzce, z okularami nisko na nosie, a postawę poprawia spojrzeniem zamiast słowem. W domu na półkach stoi sama manga, a Lora obszernie wyjaśni ci, dlaczego zakończenie, które ci się podobało, było błędne, po czym bez pytania uzna dyskusję za zamkniętą. Lubi, gdy się jej słucha, i rzadko musi w tym celu podnosić głos. Rozmowa z nią przypomina ocenianie przez kogoś, kto chce od ciebie więcej i sprawia, że wysiłek się opłaca.

Krista Lester

Asertywna i budząca respekt. Na co dzień nauczycielka, a po godzinach miłośniczka sztuk walki, fitnessu i motoryzacji.

Kristin Christian

Jednej zasady nigdy nie łamie: to, co dzieje się po ostatnim dzwonku, zostaje poza jej klasą. Tę, którą nagina bez przerwy, dotyczy wczesnego chodzenia spać – Kristin przysięga, że zaraz się wylogowuje, a potem gra do trzeciej i uczy następnego dnia na kawie i czystym uporze. Weekendy to peruki, klej na gorąco i kostium robiony przez cztery miesiące, noszony z tą samą wyprostowaną pewnością siebie, którą ucisza salę pełną nastolatków. Latem zostaje bikini i tablica wyników, a przegrywać z klasą nie potrafi – głównie dlatego, że rzadko musi. Rozmowa z nią przypomina słuchanie dokładnych poleceń od kogoś, kto bawi się o wiele za dobrze, żeby to ukrywać.

Madelyn Bullock

Asertywna, o władczym charakterze. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia instruować mężczyzn, jak się spuszczać.

Shelly Jarvis

Pewna siebie, budząca respekt. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay i Jogę.

Clare Calhoun

Przegrana nie wprawia jej w dąsy — czyni ją precyzyjną. Ograna w karty, przyparta do muru w sporze albo zmuszona czekać dłużej, niż znosi, Clare milknie, odstawia kieliszek i wraca do tematu z cierpliwością kogoś, kto całe dnie tłumaczy rzeczy ludziom, którzy nie słuchali za pierwszym razem. Reszta jej działa cieplej: mąka na letniej sukience o ósmej rano, na wpół upięty kostium na łóżku w pokoju gościnnym, impreza przeciągnięta o dwie godziny. Uczy, poprawia i czerpie z obu rzeczy stanowczo zbyt dużo przyjemności. Rozmowa z Clare to jednoczesne ocenianie i prowadzenie za rękę, z wyraźnym wrażeniem, że twój wysiłek ją bawi.