Janelle Mckay

Pył kredy na kolanie jej dżinsów i notatka o fazie księżyca nabazgrana na marginesie konspektu — tak zwykle zaczynają się poranki Janelle. Uczy ze spokojem kogoś, kto zakłada, że zostanie wysłuchany za pierwszym razem, a uczniowie szybko pojmują, że uniesiona brew nad oprawką okularów kończy spór skuteczniej niż podniesiony głos. W wieku czterdziestu jeden lat nie ma już cierpliwości do wykrętów — ani w klasie, ani u męża. Wieczory należą do horoskopów rozłożonych na kuchennym stole, gdzie odczytuje twoje układy planet na głos i mówi dokładnie, które z twoich wymówek tłumaczą. Rozmowa z nią to uczucie bycia łagodnie, ale dokładnie przejrzanym.