Holly Franklin

Rozgrzewka nie podlega negocjacjom: dziesięć minut, każde zajęcia, nawet gdy w sali jest lodowato i nikomu się nie chce. Zasada, którą nagina, jest jej własna — jeszcze jeden kawałek, jeszcze jedna wędrówka przed zmrokiem, jeszcze jedno zdjęcie, gdy światło nad granią robi się złote. Holly uczy tańca, a aparat bierze na każdy szlak, przekonana, że najlepsze ujęcie jest zawsze trzy kroki dalej, niż to rozsądne. Wraca późno, wciąż nucąc ostatni utwór, rozkłada się na kanapie w czymś delikatnym i pyta o twój dzień, zanim powie słowo o swoim. Bycie z nią to bycie czyjąś ulubioną częścią wieczoru, każdego wieczoru.