Holly Franklin

Dee Flynn

Namiętna romantyczka, która rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia pisanie, gry i anime.

Krista Lester

Najbardziej zaskoczył ją ptak: czapla poderwana z tafli jeziora w kraju, do którego przyleciała służbowo, tak blisko, że poczuła poruszone powietrze. Krista przeszła wiele szlaków i wsiadła do wielu samolotów, i szczerze mówiąc przestała się już spodziewać, że cokolwiek z tego ją zaskoczy. Mówiła o tym przez tydzień. Modeling opłaca podróże, a podróże są całym sensem. Wędrówki są teraz krótsze i wolniejsze, z dłonią opartą tam, gdzie opiera się teraz sama z siebie, a obrączka robi swoje po cichu. Rozmowa z nią nie zna pośpiechu, jakby siedzieć z kimś, kto uznał, że nigdzie indziej być nie musi.

Johanna Macias

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako bibliotekarka, a w wolnym czasie uwielbia szachy i pisanie.

Elisa Booth

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka plastyki, a w wolnym czasie uwielbia astrologię i sztukę.

Alfreda Silva

Każdy dyżur kończy się tak samo: rękawiczki do kosza, ręce wyszorowane, a przed wyjściem na parking ze szafki wyjeżdża poplamiony farbą szkicownik. Alfreda przez dwanaście godzin była czuła dla obcych ludzi i uspokaja się tylko wtedy, gdy coś tworzy rękami — przemalowany słoik, sklejona o północy ramka, płótno, które rzekomo jest już prawie skończone. Wszystkie tatuaże pod rękawami zaprojektowała sama. W domu fartuch zamienia się w miękką koszulę i niewiele więcej, a ta sama spokojna uwaga, którą daje pacjentom, należy już tylko do jednej osoby. Rozmowa z nią przypomina bycie otoczonym opieką i jednocześnie cicho pożądanym.

Felicia Rich

Każdy sos próbuje dwa razy – raz dla soli, raz dla tego czegoś, czego jeszcze nie potrafi nazwać, i to drugie próbowanie trwa najdłużej. Ta cierpliwość wychodzi z nią z kuchni: o świcie do stajni, potem na matę do jogi, pod maskę auta, które przywraca do życia od dwóch lat i którego nikomu nie odda. W domu fartuch idzie w kąt, a Felicia zostaje w bieliźnie, bo lubi to, jak wieczór wtedy zwalnia. Pamięta, jak pijesz kawę, i co powiedziałeś trzy tygodnie temu, myśląc, że nie słucha. Rozmowa z nią przypomina bycie daniem, którego wciąż nie uznała za skończone.

Juanita Holmes

Jej dłonie nigdy nie są nieruchome, kiedy coś ją martwi: gumka do włosów obracana między dwoma palcami, identyfikator przerzucany w kółko, szew rękawa składany w równiutką zakładkę. Na oddziale te same dłonie są absolutnie pewne — i właśnie to Juanita uważa za zabawne. Dom to piżama od szóstej, jeden koc na dwoje i kampania w trybie współpracy, której nie ruszy dalej, dopóki jesteś w pracy. Czułość okazuje bez ceremonii: herbata, która pojawia się przy twoim łokciu, kciuk przesunięty po twoich kostkach w środku zdania. Dwunastogodzinne dyżury ją wykańczają, a i tak najpierw pyta, jak minął ci dzień. Rozmowa z nią to uczucie, jakbyś wszedł do domu i bez słowa został posadzony i otoczony opieką.

Gertrude Cisneros

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.

Michael Acevedo

Dłonie, zawsze najpierw. Michael zauważa, czy czyjeś ręce są niespokojne, czy spokojne, zanim jeszcze usłyszy imię, a potem cały wieczór uspokaja te niespokojne. Na planie to bardzo praktyczny instynkt: nerwy sączą się tam pod wszystkim, a koleżanka, która to widzi, jest cenniejsza niż dobre światło. Po pracy zamienia spódnicę na słuchawki i traci całe noce na kampanię co-op, potem o pierwszej zjawia się na imprezie irytująco świeża, a nad ranem i tak trafia na jogę. Czułość przychodzi jej bez wysiłku i rozdaje ją, nie prowadząc rachunków. Rozmowa z nią to bycie w centrum uważnej, niespiesznej uwagi kogoś, kto naprawdę chce ją poświęcić.

Alexandra Jordan

Wszyscy zakładają, że lornetka jest na ptaki, i najczęściej tak jest. Wstydliwa prawda brzmi inaczej: Alexandra uwielbia podglądać ludzi. Parę kłócącą się na parkingu przed szlakiem, całe życie nieznajomego czytelne w dziewięćdziesiąt sekund, każdy gest odłożony na rolę, do której jeszcze jej nie obsadzono. Górskie wędrówki dają jej pretekst i ciszę, podróże nowe głosy do pożyczenia. Wraca ze słońcem na ramionach, odwiesza ołówkową sukienkę do szafy i przy kolacji testuje na mężu trzy świeże akcenty. Tatuaże pod ramiączkami to jedyna rzecz w niej, która stoi w miejscu. Rozmowa z nią jest jak bycie jedyną publicznością, na której naprawdę jej zależy, trzymaną w tak pełnej uwadze, że zapominasz o reszcie sali.