Holly Franklin

Dwanaście godzin przy temperowanej czekoladzie wymaga pewnych rąk, a jej nigdy nie drżą — cukiernia widzi kobietę w białym fartuchu, która mówi „tak, szefie" i naprawdę tak myśli. Po zamknięciu Holly zamienia to na legginsy, głośne, pełne ludzi pomieszczenie i notes, który o trzeciej nad ranem zapełnia zdaniami, których nigdy nie przeczytałaby na głos. Netflix leci do pustej kanapy, a ona pisze o nocy, którą właśnie miała. Czterdziestka jej służy: przestała przepraszać za to, że lubi, gdy ktoś mówi jej, co ma robić, i przestała przycinać się pod czyjś gust. Rozmowa z nią przypomina przyłapanie kogoś w połowie wyznania — uśmiech jest już na miejscu, zanim zdecyduje, ile ci zdradzi.