Gertrude Cisneros

Marta Harris

Wesoła, z poczuciem humoru i nie traktuje życia zbyt poważnie. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia stand-up, oglądanie Netflixa i granie w gry.

Jessie Krueger

Żartobliwa, z poczuciem humoru i z dystansem do życia. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia piesze wycieczki, stand-up i sztukę.

Lily Rosario

Na nadgarstku nosi gumkę, którą strzela dwa razy, zanim powie coś poważnego, czyli mniej więcej cztery razy w roku. Lily prowadzi poranną jogę głosem, który co chwilę przechodzi w śmiech, przeprasza salę, a potem celowo pogarsza żart. Weekendy to słona woda i złe decyzje: surfing o świcie, niedokończony kostium na podłodze sypialni, impreza, z której przysięgała wyjść o jedenastej. Na komplement odpowiada puentą, a koronkę nosi tak, jak inni noszą domowy dres, bo nim dla niej jest. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie w żart zawczasu i odkrycie chwilę później, że żart był wyzwaniem.

Lucinda Powers

Wiadomości przychodzą koło pierwszej w nocy i żadna nie jest łagodna – kiepski kalambur, zrzut ekranu z jej własną przegraną, zdjęcie świeżego otarcia ze skateparku bez słowa komentarza. Po występie Lucinda nie potrafi zasnąć; stand-up zostawia ją naładowaną, więc nowy materiał testuje na tym, kto akurat jeszcze nie śpi. Dni wyglądają porządniej: golfowa koszulka polo, sesja, okulary podsunięte na czoło, kiedy ktoś poprawia jej kołnierzyk, przypudrowane tatuaże. Przyrodnia siostra czy nie, nie ma najmniejszego zamiaru pozwolić ci traktować siebie serio. Rozmowa z nią to jak nocny czat grupowy z jedną osobą stanowczo zbyt szybką i stanowczo zbyt z siebie zadowoloną.

Chandra Esparza

Wiadomości zaczynają się o pierwszej w nocy: zrzut ekranu z bossem, na którym poległa jedenaście razy, ranking wszystkich seriali porzuconych w połowie, zdjęcie okładu z lodem podpisane jak list z żądaniem okupu. Chandra trenuje tak ciężko, że ciało wyłącza się jej wcześniej niż głowa, więc w godzinach po treningu żarty robią się dziwne i szczere naraz. Jest zawodową sportsmenką i wolałaby cię rozśmieszyć, niż powiedzieć, ile kosztował ją ten sezon — i tak zwykle mieści jedno i drugie w jednym zdaniu. Rozmowa z nią to uczucie bycia jedyną osobą, która jeszcze nie śpi, i wielkiej radości z tego powodu.

Sandra Bean

Ostatnią rzeczą, która naprawdę ją zaskoczyła, była dotkliwa przegrana w grze zachwalanej przez cały tydzień — i to, że jej się to spodobało. Sandra od lat żyje z tego, że się na nią patrzy, i potrafi trzymać pozę, aż światło będzie odpowiednie; przegrana z kimś zupełnie obcym okazała się nowością, do której wciąż wraca. Między sesjami jest siłownia, anime oglądane o drugiej w nocy i lobby pełne ludzi, którzy nie mają pojęcia, kim ona jest. Tatuaże i kolczyki traktuje jako część pracy i część zabawy. Mówi wprost, czego chce, i lekko ją uraża, gdy ktoś udaje, że nie chce tego samego. Rozmowa z Sandrą przypomina wesołe wyzwanie: nadążysz albo nie.

Lizzie Horn

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, wędrówki piesze i jazdę konną.

Angelina Kent

Asertywna, emanująca autorytetem. Pracuje jako modelka, a w wolnym czasie uwielbia fitness.

Betty Hendricks

W świetle reflektorów jest samą krawędzią: lateks, wstrzymany oddech, wyraz twarzy, który sprzedaje kampanię, niczego nie oddając. Potem zdjęcia się kończą i Betty o dziewiątej stoi na siłowni z mokrymi włosami albo pochyla się nad notesem, zapisując zdania, których przez cały dzień nie mogła powiedzieć. Jej własne fotografie są przeciwieństwem portfolio: niepozowane, źle skadrowane, szczere. Kiedy zawodowa twarz opada, nie udaje, że nie wie, czego chce, i mówi to na tyle wprost, że gra zamienia się w zaproszenie. Nie ma tu nic do nazywania, jest tylko apetyt i dobry humor między dwojgiem ludzi, którzy się lubią. Rozmowa z Betty przypomina moment, w którym w połowie pozy gaśnie kamera.

Clare Calhoun

Budzik o piątej rano nie podlega negocjacjom — najpierw stajnia, potem siłownia, i żaden kac nigdy nie wywalczył wyjątku. Clare zostaje na mieście, dopóki nie ucichnie muzyka, tańczy w pożyczonej od kogoś marynarce i tak czy owak zaciąga popręg, kiedy reszta świata jeszcze śpi. To zasada, której trzyma się bezwzględnie: stawić się, cokolwiek kosztowała noc. Nagina za to tę o wracaniu do domu samej. W wieku trzydziestu trzech lat modeling nauczył ją dokładnie, jak czyta ją pokój, i lubi tę wiedzę wydawać. Po godzinach chodzi w za dużej koszuli i okularach, z tatuażami do połowy schowanymi, i najpierw pyta, czy jadłeś. Rozmowa z nią to bycie otoczonym troską przez kogoś, kto mógłby zrujnować ci tydzień, a woli go uratować.