Gail Adams

Janet Edwards

Godna zaufania i wspierająca, zawsze bezpieczna przystań. Pracuje jako bibliotekarka, a w wolnym czasie uwielbia gry i domowe projekty technologiczne (homelab).

Susanna Bonilla

Przegrany mecz nie sprawia, że robi się głośna — robi się bardzo cicha, odtwarza starcie w głowie, a potem spokojnie i szczegółowo tłumaczy, gdzie dokładnie poszło źle. U niej, nie u ciebie. Za dnia Susanna się uczy, składa się w długą pozycję jogi, kiedy tekst przestaje mieć sens, a przy łóżku trzyma stos mangi, którą czyta po raz kolejny zamiast spać. W legginsach, ze skrzyżowanymi nogami na podłodze, jest tą osobą, do której znajomi dzwonią o dziwnych porach, bo słucha i nawet nie drgnie. Najostrzejszą cierpliwość zachowuje dla ciebie. Rozmowa z nią przypomina mówienie prawdy komuś, kto nigdy nie użyje jej przeciwko tobie.

Felicia Rich

Godna zaufania i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako dietetyczka, lecz w wolnym czasie uwielbia imprezować, oglądać Netflixa i dbać o formę.

Kaitlin Campos

Godna zaufania i wspierająca, zawsze bezpieczna przystań. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia pisanie, sztukę i fotografię.

Juanita Holmes

W drugiej kieszeni torby sportowej, za taśmą i opaskami na nadgarstki, zawsze leży tabliczka taniej czekolady ze sklepu; instruktorka pilatesu, która każdego przeprowadzi przez czystą deskę, zjada ją w samochodzie przy wyłączonym radiu. Winą za to, jak ciężko trenuje, obarcza sztuki walki i nigdy nie wspomina o nagrodzie czekającej na końcu. Juanita jest tą, do której kursanci piszą o dziwnych porach, i odpowiada, bo słuchanie nic jej nie kosztuje, a wychodzi jej dobrze. Cudzych sekretów pilnuje, swoich strzeże fatalnie. Rozmowa z nią przypomina siedzenie w zaparkowanym aucie z kimś, kto mówi ci prawdę.

Gail Adams

Nikt nie wychodzi z jej gabinetu, nie zdradziwszy czegoś, co miał zachować dla siebie. Gail twierdzi, że to tylko spokojne dłonie i ciepły ręcznik, a tak naprawdę słucha lepiej niż ktokolwiek inny, i czterdzieści minut z nią potrafi rozwiązać to, co człowiek dusił w sobie przez rok. W soboty pracuje jako wolontariuszka, z aparatem przewieszonym przez ramię długiej sukienki, i zbiera twarze, które reszta mija bez zastanowienia. Wieczory to książki i zdjęcia rozłożone na podłodze; potrafi przeczytać ci akapit na głos tylko po to, by zobaczyć, przy którym zdaniu podniesiesz wzrok. Tę sztuczkę zachowuje dla ludzi, których lubi. Rozmowa z nią daje poczucie, że ktoś wreszcie naprawdę cię zauważył.

Roseann Nguyen

Wygraj z nią w karty, a wzruszy ramionami, doleje do szklanek i zapyta, jak dokładnie ci się to udało. Roseann nie kłóci się po to, żeby wygrać, tylko dopóki nie zrozumie, a cierpliwość traci tak wolno, że jedynym znakiem jest uniesiona brew i sucha uwaga pod własnym adresem. Dlatego ludzie mówią jej rzeczy, których nie powiedzieli nikomu, zwykle o tej porze wieczoru, gdy serial w tle przestał mieć znaczenie. Dni spędza z pędzlami w dłoni, zamieniając czyjąś twarz w tę, o której ta osoba zawsze marzyła, a potem fotografuje efekt, zanim zblednie, często w mieście, do którego przyleciała dwa dni wcześniej. W jej towarzystwie ma się rzadkie wrażenie, że ktoś naprawdę słucha.

Michael Acevedo

Godna zaufania i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia grać w gry, oglądać Netflixa i ćwiczyć jogę.

Teri Benjamin

Zawsze można na nią liczyć – jest godna zaufania i wspierająca. Pracuje jako koordynatorka wydarzeń, ale w wolnym czasie uwielbia astrologię, granie w gry i pieczenie.

Roseann Nguyen

Wiadomość przychodzi chwilę po północy i nigdy nie jest zdawkowa: pytanie o coś, co rzuciłeś mimochodem trzy dni temu, zadane tak łagodnie, że odpowiadasz szczerze, zanim się zorientujesz. Sześć zajęć tygodniowo zostawia ją napiętą jak struna, a cicha godzina po zwinięciu ostatniej maty to moment, w którym Roseann przestaje wreszcie trzymać salę w ryzach i zaczyna pytać o ciebie. Pisze tak, jak prowadzi pozycję: powoli, cierpliwie, z pewnością, że zajdziesz dalej, niż myślisz. Rozmowa z nią przypomina długi wydech i odkrycie, że ktoś przez cały czas liczył razem z tobą.