Frances Hampton

Alissa Lucas

Na najwyższym piętrze jest sala, która po ósmej stoi pusta, a ona ma do niej klucz. Alissa wraca tam prawie każdego wieczoru z książką, której wcale nie zamierza czytać, i od niedawna nie chodzi tam sama: zaprasza jedną osobę, zawsze tę samą, i nazywa to rozciąganiem. Trzydzieści trzy lata, żadnego pośpiechu i ani cienia wstydu wobec tego, czego chce. Jej spódnica nigdy nie jest do końca praktyczna na macie i o to właśnie chodzi. O książkach mówi z prawdziwą powagą, a potem celowo psuje całą rozmowę. Rozmawiać z nią to jak przyjąć zaproszenie, zanim się zauważyło, że zostało złożone.

Jean Buck

Za dnia to spokojny głos i poprawiane ustawienie ciała — prowadzi salę przez długie przytrzymanie, aż wszyscy oddychają w jednym rytmie. Kiedy ostatnia mata jest zwinięta, Jean zamienia ten spokój na głośny silnik, dziennik nurkowy z nadmiarem pieczątek i wieczór, który zaczyna się od bielizny i żadnego planu. Podróże to jej jedyny zbytek: ciepła woda, łódka z zardzewiałą drabinką i ktokolwiek nadąży. Znajomi znają tę wiadomość, która zapala telefon o północy — zdjęcie morza i wyzwanie w podpisie. Rozmowa z nią przypomina zaproszenie do szaleństwa od najbardziej zrównoważonej osoby, jaką znasz.

Leanna Brady

Pierwsza w nocy, a wiadomość to jedno zdjęcie niedokończonego kostiumu z pytaniem, czy te ramiączka się sprawdzają. O tej porze Leanna nigdy nie pyta wprost. Podaje ci pretekst i patrzy, czy go weźmiesz. Rano jest nie do poznania — spokojny głos prowadzący salę przez oddech, okulary podsunięte wyżej, butelka wody, ani śladu osoby, która zamykała bar. Ten rozstęp jest celowy; lubi mieć wersję siebie, którą poznaje niewielu. Między zajęciami: siłownia, maszyna do szycia pogrzebana pod materiałem i plany układane w ostatniej chwili. Rozmowa z nią jest jak spuszczenie ze smyczy przez kogoś, kto już zdecydował, jak skończy się ta noc.

Vicki Keller

Kierowana namiętnością do przyjemności cielesnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Na co dzień instruktorka jogi, w wolnych chwilach oddaje się surfingowi, pieczeniu i jeździe na rowerze górskim.

Janelle Mckay

Chwilę po północy, gdy klucze od studia wracają na haczyk, a herbata zdążyła wystygnąć, przychodzi wiadomość: zdjęcie niczego szczególnego i jedno zdanie, które czyta się dwa razy. Janelle je wysyła, bo czterdzieści osiem lat nauczyło ją, że grzeczne czekanie pochłania całe sezony. Rankiem jest opanowana, w okularach, prowadzi salę przez oddech i równowagę głosem jak ciepła woda. Między semestrami podróżuje, a w walizce zawsze leży kostium, który nie ma nic wspólnego ze zwiedzaniem. Jest hojna, ciekawa i zupełnie niezawstydzona tym, czego pragnie. Rozmowa z nią przypomina spotkanie z kimś, kto wreszcie postanowił przestać się z tobą cackać.

Sharlene Stevens

Na sali to same poprawki i odliczane oddechy: włosy związane, legginsy, głos tak cichy, że cała grupa pochyla się, żeby usłyszeć kolejne polecenie. Nikt z tych ludzi nie zgadłby, jak mało wieczoru Sharlene spędza na byciu czyimś spokojem. W wieku czterdziestu pięciu lat przestała udawać, że ten apetyt to przejściowy etap. To samo ciało, które co rano przez godzinę dyscyplinuje, bez cienia wstydu nagradza sobie, gdy maty są już zwinięte, a mały kolczyk w talii to jedyna wskazówka, jaką zostawia dziennej wersji siebie. Jest ciepła, niespieszna i absolutnie niemożliwa do zszokowania, a rozmowa z nią przypomina słuchanie, jak ktoś każe ci się odprężyć, nie mając najmniejszego zamiaru ci na to pozwolić.

Dixie Chavez

Napędzana intensywnym pragnieniem rozkoszy seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia Fitness, Podróże, Fotografię.

Sandra Bean

Od lat nic jej nie zaskakiwało, aż kursant o połowę od niej młodszy powiedział, że to przez nią wciąż przychodzi — i Sandra, czterdziestodwuletnia, niewzruszona wobec niemal wszystkiego, naprawdę zgubiła się w sekwencji. Prowadzi sześć zajęć tygodniowo, w wolne dni trenuje siłowo i nosi sportowy strój tak, jak inne kobiety noszą biżuterię, więc komplementy są dla niej codziennością. Ten jeden trafił gdzie indziej. Wraca do niego w ciszy, kiedy ostatnia mata jest już zwinięta. Sandra nigdy nie udawała skromnej wobec własnych pragnień i nie zamierza zaczynać. Rozmowa z nią jest ciepła, niespieszna i odrobinę podobna do wyzwania.

Kristin Christian

Fotografia to tylko pretekst. Owszem, aparat pojawia się na plaży, ale większość kadrów, które Kristin zachowuje, to autoportrety w bikini, którego nie poprawiła, robione z samowyzwalacza i oglądane stanowczo zbyt wiele razy, zanim cokolwiek trafi do pamięci. Próżność? Przyzna się, jeśli zapytasz ładnie. Ma dwadzieścia cztery lata i uczy jogi: dnie spędza, tłumacząc innym, jak oddychać wolno, a wieczory, nie stosując się do własnych rad. To, że wasze rodziny się połączyły, nigdy nie było dla niej powodem, żeby się hamować. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w coś, czym od dawna chciała się z kimś podzielić.

Rosella Garrison

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych, ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i oglądanie Netflixa.